cunio , īre (stammverwandt mit coenum u. inquino), misten, Paul. ex Fest. 50, 16.
cunnio , ōnis, m. = lingens cunnum, Corp. inscr. Lat. 9, 6089, 2.
caenum (cēnum), ī, n. (viell. zu cunio, inquino), der Schmutz, Kot, Unflat (stets mit dem Nbbgr. des Ekelhaften; vgl. limus, lutum), limus ac caenum, Lucil. fr.: caeno peius, Plaut.: caenum ...
in-quino , āvī, ātum, āre (in u. Stamm CUN, wov. auch cunio u. caenum; vgl. Paul. ex Fest. 50, 16), beschmieren, I) im allg., beschmieren = mit Lehm, ...