questus , ūs, m. (queror), das Klagen, ... ... qui maeror dignus inveniri in tanta calamitate potest? Cic.: maestis questibus, Sil.: tales effundit pectore questus, Verg.: in questus flebiles sese in vestibulo curiae profuderunt, Liv.: ...
2. super (ὑπέρ), I) Adv.: 1) ... ... super, Ov.: super poscunt, Verg. – b) darauf, super tales effundit voces, Verg. – c) darüber, drüber, mehr, super quam ...
glēba , ae, f. u. glaeba , ae, f ... ... glebae felices, Apul. met. 1, 1: medio se limite gleba Ausonis effundit, Avien. descr. orb. 482. – II) übtr., übh. ...
habēna , ae, f. (habeo), eig. die »Halte«, ... ... amicitiae habenas adducere, remittere, Cic.: fluminibus immittere totas habenas, Ov.: irarum omnes effundit habenas, Verg.: furit immissis Vulcanus habenis, Verg. – 2) insbes., ...
nausea (nausia), ae, f. (ναυσί ... ... , Cels.: nausea enim me segnis haec et sine exitu, quae bilem movet nec effundit, torquebat, Sen.: nauseā edepol factum credo, Plaut. merc. 375 G.: ...
... , a) Töne, tuba sonum patentiore exitu effundit, Sen.: tibiaque effundit socialia carmina vobis, Ov. – v. Pers. ... ... verbreiten, segetes effundunt fruges, Cic.: autumnus effundit fruges, Hor.: caligo, quam circa umidi effuderant montes, Curt.: caligo, ...
Überschwemmung , inundatio; eluvio (beide auch im Plur., z.B. eluviones aquarum: und inundationes od. eluviones terrarum). – die ... ... ein Fluß verursacht eine Üb., flumen extra ripas diffluit; flumen supra ripas se effundit; flumen alveum excedit.