gehäuft , cumulatus (z.B. Maß, mensura). – das Gehäufte bei einem Maß, cumulus.
cumulātus , a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (cumulo), gehäuft, übtr., a) v. Lebl. = vermehrt, vergrößert, erhöht, gesteigert (Ggstz. imminutus), Hesiodus eādem mensurā reddere iubet, ...
glomerātē , Adv. im Compar. (glomero), gehäuft, vox densata glomeratius, Auson. grat. act. (VIII) XV (68). p. 27 Schenkl.
accumulātē , Adv. m. Superl. (accumulo), gehäuft = überreichlich, omnia prolixe accumulateque polliceri, Apul. met. 10, 27: munus hoc accumulatissime tuae largiamur voluntati, Cornif. rhet. 1, 27.
κορυστός , gehäuft , Hesych . (wo falsch κορυτός steht) ἐπίμεστον; bes. vom Getreidemaaß; im Ggstz des gestrichenen, ψηκτὸς μόδιος , Inscr . 123 u. A.
σωρείτης , ὁ , gehäuft, haufenweise; bes. hieß ein Trugschluß in der Dialektik συλλογισμὸς σωρείτης , der Häufelschluß, sorites, Luc. Conv . 23.
ποταμό-χωστος , vom Flusse darübergeschüttet, gehäuft, D. Sic . 1, 34. 39.
ἀλλ-επ-άλληλος , Eins auf's Andere gehäuft, Paus . 9, 39, 4; bes. Gramm., B. A . 1192.
1. cum (altl. quom ), Coni. (ein ... ... auch die mit tum gebildeten (Cic. ep. 9, 13, 2) gehäuft werden; bisweilen wird das zweite Glied auch durch simul angereiht, Liv. ...
... seit Liv.) eig., gehäuft od. hoch bedecken, gehäuft od. hoch anfüllen, α) sächl. Objj., gew. ... ... coeptas solum ante sed cumulatas novā virtute laudes peragit, Liv. – c) gehäuft voll machen = das Maß von etw. vollmachen, ...
dēnsus , a, um, Adi. m. Compar. u. ... ... Teilen selbst, die nahe aneinander liegen, dicht, in dichter Reihe, gedrängt, gehäuft, 1) eig.: a) v. Lebl.: foramina, Ov.: ...
νηέω , ion. = νέω , häufen , aufhäufen, aufschichten; ... ... 358; u. im med ., νῆα νηήσασϑαι ἅλις χρυσοῦ , sich das Schiff gehäuft mit Gold beladen, 9, 137. 279; νηήσαντο , Ap. Rh ...
πάλιν , 1) zurück, rückwärts , εἰς τοὐπίσω , Scholl ... ... Tr . 1078; πάλιν ἐξ ἀρχῆς , Ar. Pax 1292; u. gehäuft πάλιν αὖ , wie αὖ πάλιν , Plut . 622 Av . ...
ποῖος , ποία, ποῖον , in ion. Prosa κοῖος, κοίη ... ... einer, wie ποῖόν τινα οἴει καρπὸν ϑερίζειν; Phaedr . 260 c. – Gehäuft, ποίαν χρὴ ποίῳ ἀνδρὶ συνοῠσαν ὡς ἀρίστους παῖδας τίκτειν , Theaet . ...
μηδ-έν , gen . μηδενός, μηδεμιᾶς , für ... ... ὅπως μηδεμία τὸ αὑτῆς αἰσϑήσεται , Plat. Rep . V, 460 c; gehäuft, μηδενὶ μηδὲν μηδεμίαν δύναμιν ἔχειν κοινωνίας εἰς μηδέν , Soph . 251 ...
μηδαμοῦ , correl . zu ποῦ , nirgendswo; ... ... c; mit ἄλλοϑι , Phil . 68 a; gew. mit anderen Negationen gehäuft, νοῠν μηδενὶ περὶ μηδενὸς εἶναι μηδαμοῦ , Soph . 249 b, ...
ἐπι-κυλίω , = ἐπικυλινδέω, τὰς πέτρας ... ... Pol . 3, 53, 4; τόκων τόκοις ἐπικυλισϑέντων , Zins auf Zins gehäuft, Plut. de vit. aer. al . 8.
Buchempfehlung
Stifters späte Erzählung ist stark autobiografisch geprägt. Anhand der Geschichte des jungen Malers Roderer, der in seiner fanatischen Arbeitswut sich vom Leben abwendet und erst durch die Liebe zu Susanna zu einem befriedigenden Dasein findet, parodiert Stifter seinen eigenen Umgang mit dem problematischen Verhältnis von Kunst und bürgerlicher Existenz. Ein heiterer, gelassener Text eines altersweisen Erzählers.
52 Seiten, 4.80 Euro
Buchempfehlung
Im nach dem Wiener Kongress neugeordneten Europa entsteht seit 1815 große Literatur der Sehnsucht und der Melancholie. Die Schattenseiten der menschlichen Seele, Leidenschaft und die Hinwendung zum Religiösen sind die Themen der Spätromantik. Michael Holzinger hat elf große Erzählungen dieser Zeit zu diesem Leseband zusammengefasst.
430 Seiten, 19.80 Euro