trāiectus , ūs, m. (traicio), I) das Hinübersetzen ... ... Britanniam, Caes.: legionum tardior a Brundisio Apolloniam, Val. Max.: absol., traiectu intercludi, Caes.: tempestate in traiectu bis conflictatus, Suet. – II) meton., ...
pābulātio , ōnis, f. (pabulor), I) die Fütterung ... ... t. = das Futterholen, Furagieren, pabulatione premi, Caes.: pabulatione intercludi, Caes.: omnes nostras pabulationes frumentationesque observabat, Caes.
cōn-fīdo , fīsus sum, ere, vertrauen, sich fest verlassen ... ... nisi confideret eum consensu populi Romani consulem declaratum iri, Liv.: quod Romanos re frumentariā intercludi posse confiderent, Caes.: quod aliquando se superiorem esse confideret, Val. Max.: ...
ausgehen , I) eig.: a) im allg.: exire; egredi; ... ... II, w. s. – c) ausbleiben, v. Atem: deficere; intercludi. – d) in Erfüllung gehen: exitum habere; evadere (v. ...
ausbleiben , I) auswärts bleiben: non venire; non redire. non ... ... . Lebl.: cessare (über die Zeit zurückbleiben, v. Wasser etc.). – intercludi (abgeschnitten werden, v. Zufuhr, v. Atem etc.). – non afferri ...
inter-clūdo , clūsī, clūsum, ere (inter ... ... = einschließen, alqm in iis insidiis, quas etc., Cic.: angustiis intercludi, Caes.: Caesarem duobus exercitibus et locorum angustiis facile intercludi posse, Caes. – b) = decken, bedecken, Amazoniā latus ...