1. nitēns , entis, PAdi. (v. niteo), ... ... Liv.: Lucifer, Tibull.: capilli malobathro, Hor. – B) übtr., schön, prangend, taurus, feist, Verg.: uxor, Catull.: oculi, Verg.: flos ...
nitidus , a, um (niteo), gleißend, blinkend, blank, ... ... nardo, Ov. – B) übtr., schön, schön aussehend, schimmernd, prangend, a) v. Tieren, deren Leber usw., feist, glatt ...
Farbenpracht , colorum pulchritudo (im allg.). – pigmentorum flos etcolor ... ... , coloribus variis (bunt). – destinctus vario colore (in bunten Farben prangend). – Farbenspiel , colorum varietas; colores varii.
ostentātīcius , a, um (ostento), prangend, virginitas, Tert. de virg. vel. 3.
χοροι-θαλής , ές , im Chore prangend, κοῦραι Antp. Sid . 23 (VI, 287).
superbus , a, um ( zu super, wie probus ... ... Sil. – 2) übtr., von sachl. u. abstr. Subjj., prangend, prächtig, erhaben, ausgezeichnet, coniugium, Verg.: apparatus habitusque, Liv.: triumphus ...
ἀγαυρός = ἀγαυός , doch im tadeknden Sinne: stolz, ταῦρος Hes. Th . 832; ἀγαυρότατα καὶ μεγαλοπρεπέστατα ἐλᾶν στρατιήν Her . 7, 57; ἀεὶ πετάλοισιν ἀγαυρόν , immer mit Blättern prangend, Nic. Th . 661.