pugilātus (pugillātus), ūs, m. (pugilor), das Kämpfen mit dem Cästus, der ... ... usque ad certam victoriam circo constitutae, Cic. de legg. 2, 38: ferientium pugilatus, Augustin. serm. 216, 6: ibi cursu, luctando, disco, hastā, ...
pugillātus , ūs, m., s. pugilātus.
Boxen , das, pugilatus.
Zästus , caestus. – der Kämpfer mit dem Z., pugil: der Kampf mit dem Z., pugilatus: mit dem Z. kämpfen, pugilare.
1. pancration u. - ium , iī, n. ( ... ... eine Art Leibesübung, die das Ringen (lucta) u. Klopffechten (pugilatus) zugleich in sich faßte, Prop. 3, 14, 8. Sen. ...
Faust , pugnus. – manus (die Hand übh., da ... ... Faustfechter , s. Faustkämpfer. – faustgroß , pugillaris. – Faustkampf , pugillatus. – im F. auftreten, in pugillatu certare. – Faustkämpfer , ...