pūgnācitās , ātis, f. (pugnax), die Streitlust, Plin. 10, 101. Tac. dial. 31: übtr. argumentorum, Quint. 4, 3, 2: accusatoria, Sen. contr. 1, 2, 16.
accūsātōrius , a, um (accusator), zum Ankläger gehörig, anklägerisch, eines Anklägers, Ankläger-, animus, artificium, mos et ius, Cic.: lex, Cic.: vox, Liv.: vita, Quint.: pugnacitas, Sen. rhet.