zerspringen , dissilire (auseinanderspringen, sich zerteilen, z ... ... igni). – rumpi. dirumpi (gewaltsam brechen, bersten, z.B. tofi rumpuntur gelu: u. hi lapides gelu rumpuntur in testas; bildl., vor Lachen, Verdruß, mit und ohne risu, ...
... Hahnensporen) rumpantur, Varro: tofi gelu rumpuntur, Plin.: ruptus mons terrae motu, Plin.: ruptum caelum, Sil. – ... ... se nubibus imber ruperat, Verg.: inter nubila sese rumpent radii, Verg.: amnes rumpuntur fontibus, Verg.: rupto turbine, hervorgebrochen, Verg. u. Petron ...
1. dōlium , īī, n. (dolo), das Faß ... ... Hyg.: dolium pertusum, Plaut.: dolium a fundo pertusum, Liv.: musto dolia ipsa rumpuntur, Sen.: de dolio haurire, vom Fasse (den noch jungen Wein) schöpfen ...
2. aspergo (adspergo, auch adspargo), ginis, f. ( ... ... neque aspergo nocebit, Cato r. r. 128: tofi aspergine et gelu pruinisque rumpuntur in testas, Plin. 36, 167: dah. aspergines parietum, die ...
sprengen , I) v. tr.: 1) machen, daß ... ... (brechen, reißen machen, z.B. catenas, vincula: u. musto dolia rumpuntur). – frangere (entzweibrechen, z.B. fracti igne lapides). – perfringere ...
auseinandersprengen , I) v. tr.: a) Lebl.: ... ... Pflanzen). – rumpere. dirumpere (bersten machen, z. B. musto dolia rumpuntur: u. dirupto solo). – b) eine Menschenmenge: disicere ( ...