struppig , hirtus. hirsutus. – horridus (starr emporstehend). – st. aussehen, horrere (z.B. vom Barte); horrere pilis (von Haaren starren).
rauch , hirtus. hirsutus (rauch, struppig). – hispidus (dicht mit starrem Haar oder einer ähnlichen Bedeckung versehen). – Sprichw, das Rauche (Rauhe) herauskehren, s. rauh.
Zotte , villus. – zottig , villosus (voller Zotten). – hirtus. hirsutus (rauh, struppig).
hīrtus , a, um (vgl. hīrsūtus), struppig, borstig, rauh, I) eig.: a) v. Lebl.: comae, Curt.: crinis, capilli, Ov.: capillus, Apul.: genae, Hieron.: pilus, Plin.: setae, Ov.: toga, Quint.: ...
Borste , saeta. – borstig , I ... ... (mit Borsten bedeckt). – saetis hirsutus od. hirtus (durch Borsten struppig). – II) borstenähnlich: saetae sim ilis. – hirsutus. hirtus (struppig). – b. Haar, capillus rectus (Ggstz. capillus. crispus). ...
sentus , a, um (sentis), dornig, rauh, holperig, nicht glatt, I) eig., v. Örtl.: loca senta situ ... ... Ov.: vepres, Prud. – II) übtr., v. Pers., ruppig, struppig, Ter. eun. 236.
dūmālis , e (dumus), strauchartig = struppig, setae, Mart. Cap. 4. § 329.
horridus , a, um (horreo), I) rauh, zottig, stachelig, struppig, starrend, 1) eig.: horridus in iaculis et pelle Libystidis ursae, Verg.: hastilibus horrida myrtus, Verg.: silva dumis horrida, Hor.: barba, Cic.: caesaries, Ov.: iecur ...
hīspidus , a, um, rauh, borstig, struppig, I) eig.: a) v. Lebl.: facies, Hor. u. Lact.: frons, Verg.: corpus squamis hispidum, Plin.: terra silvis et rupibus hispida, Macr.: ager, wild, unangebaut ...
hīrsūtus , a, um (Nbf. v. hīrtus), struppig, rauh, stachelig, I) eig.: a) v. Lebl.: supercilium, Verg.: comae, Ov. u. Curt.: crines, Ov.: hirsuta setis leonis vellera, Ov.: hirsuta barbis ...
horridulus , a, um (Demin. v. horridus), I) ... ... , Lucil. 524: papillae, Plaut. Pseud. 68. – II) rauh, struppig, a) eig.: horriduli filii, rudes, pusilli, Mart. 10, ...
horrificus , a, um (horror u. facio), I) struppig gemacht, struppig, caesaries, Lucan. 2, 372. – II) Schaudern-, Grausen-, Entsetzen erregend, grausenhaft, entsetzlich, schrecklich, bustum, Lucr.: letum, Verg.: poena, ...
horricomis , e (horreo u. coma), mit emporstehenden Haaren, struppig, canis, hircus, Apul. met. 4, 19 u. 7, 11.
αὐσταλέος (vgl. αὖος, αὐαλέος ), sonnverbrannt, schmutzig, struppig, Od . 19, 327, in der Form ἀυσταλέος , öfter bei sp. D ., αὐστ. κονίῃσι Ap. Rh . 1, 200; κόμη Iulian . 27 ( Plan ...
horreo , uī, ēre (altind. h šyati, starrt ... ... . ep. 7, 27, 5: dah. Partiz. horrēns, stachelig, struppig, rubi, Verg.: capillus, Tac. u. Plin. ep.: ...
ἀνα-σείω , auf-, in die Höhe schütteln, ... ... Ach . 328. Bei Alciphr . 3, 40 κόμην αὐχμηρὰν ἀνασείων von struppig aufgerichteten Haaren; vgl. Eur. Bacch . 240. 928; τὰς χεῖρας ...