tēsta , ae, f. (wohl aus *tersta; vgl. ... ... Topf, Stürze, si cum testa ambulans carbunculos corrogaret, Cornif. rhet.: testisque tegit, Verg.: iuncta testa viae, Pißgeschirr, Mart.: zum Öl, Mart ...
tego , tēxi, tēctum, ere (altind. sthágati, verhüllt, ... ... begrabend bedecken, terrā, Prop.: ossa tegebat humus, Ov.: ossa tegit tumulus, Ov.: Sicanio tegitur sepulchro, Lucan.: vivum sepulchro non tegi, Sedul. ...
2. frōns , frontis, f., die Stirn, ... ... tabella, quae frontes aperit (d.i. mit heiterer Stirn stimmen läßt), mentes tegit, Cic.: fr. pristina, alte Ernsthaftigkeit, Cic.: proterva, freche Stirn ...
clepo , clepsī, cleptum, ere ( gotisch hlifan, griech. κλέπτω, vgl. Varr. LL. 7, 94), heimlich wegstehlen, mausen, altlat ... ... Sen. Herc. fur. 803 (799) Peiper u. Leo se tegmine ingenti tegit).
1. cālīgo , ginis, f., I) jeder bedeckende, verdüsternde ... ... Curt. 4, 3 [14], 16): caligo, immodico terrae fervore excitata, lucem tegit, Curt.: caligo, quam circa umidi effuderant montes, Curt.: e terra fumidam ...
decken , tegere. – contegere. obtegere. integere (überdecken, mit ... ... , silvae tegunt fugientem, fugientes: die Nacht deckt die Unternehmung, nox inceptum tegit. – gedeckt sein, tectum oder tutum esse (sicher sein); ...