... extremum illud est, quod nescio an tu primum putes, Cic.: nescio an modum excesserint, ... ... ob... ob, hunc tu ignorantem an sedeat putas scire, an vivat, an videat, an otiosus sit, Sen. – bes. ...
... homo est? wer da? Ter.: quis tu? wer da? Cic.: ebenso als Femin., quis illaec est, quae lugubri succincta est stolā? Enn. fr. scen. 386: quis tu es, mulier, quae me insueto nuncupasti nomine? Pacuv. tr ... ... ? was will er damit? Ter.: quid tu huc (sc. venis)? Cic. de fin. 3 ...
σύ , pronom. personal . der zweiten Person, du, von Hom . an überall; dor. τύ , Pind . oft; ep. auch τύνη , Il . 5, 485. 6, 262. 12, 237 u. sonst; – gen ...
... sufferas, Plaut. Poen. 855. – II) ( unten ) an etwas hintragen, -hinbringen, dah. darreichen, ... ... stare, colligere semet ac suffere vix posset, Suet. Cal. 50, 2: an ipse (mundus) se potius vi propriā sufferat, Arnob. ...
dexterē , Adv m. Compar. (dexter), anstellig, ... ... nemo dexterius fortunā est usus, Hor. sat. 1, 9, 45: utrumne tu tantum rebus secundis uti dextere scias, an et adversas possis viriliter ferre, Sen. ad Polyb. 6, 1.
cornifrōns , frontis (cornu u. frons), an der Stirn mit Hörnern versehen, tu cornifrontes pascere armentas soles, Pacuv. tr. 349.
ἀ-βουλία , ἡ , Mangel an Rath und Ueberlegung; Uncntschlossenheit, Pind. Ol . 11, 41; Thue . 5, 75 (neben μαλακία u. βραδυτής ); auch wohl ...
ἀπό-λεκτος , auserlesen, vorzüglich, πανδημεί entgeggstzt, Thue . 6, 68 u. Folgde, z. B. Xen. An . 2, 3, 15; Pol . 6, 31.
... spectaculis oculos, saporibus (Delikatessen) palatum suum delectantes, Sen.: tu istic te Hateriano iure delectas, ego me hic Hirtiano, Cic.: aut ... ... rep. 1, 1: in alio sua quemque natura delectat, jeder nimmt an dem anderen seine eigene Denkungsart mit Vergnügen wahr, Plin. pan. ...
... s möglich? Plaut.: dafür auch ain tu? Komik. u. Cic. (s. Sorof Cic. de ... ... in aio u. in aiunt etc., zB. bei Enn. ann. 186, jedoch trat in ais, ait die Kürzung ... ... Prob. cath. 35, 31 ohne Belege an, jedoch findet sich aisti b. Augustin, ...
... I) eig.: 1) im allg.: abeam an maneam, adeam an fugiam, Plaut. : huc, Plaut.: illo ( ... ... auf jmd. od. einen Ort losgehen, sich an jmd. machen, mit jmd. anbinden ...
... zeigen, Cic. – b) als wesentliche Eigenschaft (an sich) haben, neque modum neque modestiam habere victores, ... ... Ziel kennen, Sall.: habebat hoc omnino Caesar, hatte das an sich, an der Art, Cic.: u. Sardus habebat ille ...
... I) durch Ansprache an das Gedächtnis, jmd. an etw. denken lassen, ... ... . – II) durch Ansprache an die Erkenntnis, Einsicht, jmd. an etw. erinnern, ... ... . mil. 49. – v. göttl. Eingebungen, tu vatem, tu, diva, mone, Verg.: velut divinitus mente monita ...
... Adv. (de u. inde), von hier an, von da an, hierauf, a) im Raume, ... ... nescio, Africane,... inquit, Cic.: incipe Damoeta; tu deinde sequere, Menalca, Verg.: tu velim cures, ut sciam, quibus ...
... – arbitrium (Belieben, Gutdünken, Wille). – G. an etwas oder an jmd. finden, gaudere alqā re (seine Freude ... ... G. das Leben schenken, concedere alqm alci: ich tue es ihm zu G., ei hoc do, tribuo). – ...
... hier, I) eig. = an diesem Orte, an dieser Stelle, hier bei uns, Komik., ... ... ), dah. hic... illic, hier... dort, an einem Orte... an dem andern, Plaut. u. Verg. ...
... (sie selbst). – b) in der Anrede für die zweite Person: tu. – II) als Plural, a) von. ... ... liegt. – b) in der Anrede für die zweite Person: vos (an mehrere). – tu (an eine Person).
... . Partei, si tibi dei favent, Catull.: tu modo nascenti puero casta fave Lucina, Verg.: Bacche, fave vati, dum ... ... virgini, Ter.: qui diligebant hunc, illi favebant, Cic.: faveas tu hosti? Cic.: favere et cupere Helvetiis, Caes.: populares Polyperchonti ... ... Infin. = begehren, spectare, Enn. ann. 419. – ebenso m. folg. Acc. ...
... narro, Cic.: quid istaec tabellae narrant? Plaut.: haec inter paucos, quos tu nosti, palam secreto narrantur, Cic.: ita non modo in comoediis res ... ... 29, 2: Callistus iam mihi circa necem C. Caesaris narratus, Tac. ann. 11, 29: Agricola posteritati narratus et traditus, Tac. ...
Buchempfehlung
Jean Pauls - in der ihm eigenen Metaphorik verfasste - Poetologie widmet sich unter anderem seinen zwei Kernthemen, dem literarischen Humor und der Romantheorie. Der Autor betont den propädeutischen Charakter seines Textes, in dem er schreibt: »Wollte ich denn in der Vorschule etwas anderes sein als ein ästhetischer Vorschulmeister, welcher die Kunstjünger leidlich einübt und schulet für die eigentlichen Geschmacklehrer selber?«
418 Seiten, 19.80 Euro
Buchempfehlung
1799 schreibt Novalis seinen Heinrich von Ofterdingen und schafft mit der blauen Blume, nach der der Jüngling sich sehnt, das Symbol einer der wirkungsmächtigsten Epochen unseres Kulturkreises. Ricarda Huch wird dazu viel später bemerken: »Die blaue Blume ist aber das, was jeder sucht, ohne es selbst zu wissen, nenne man es nun Gott, Ewigkeit oder Liebe.« Diese und fünf weitere große Erzählungen der Frühromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe ausgewählt.
396 Seiten, 19.80 Euro