vertex (vortex), icis, m. (verto, eig. was ... ... Windwirbel, vollst. venti vertex, Lucr., Liv. u.a. – b) der ... ... orthogr. 99, 11 K.) scheidet vortex fluminis est, vertex capitis. – Über die Kürze ...
Pol , pŏlus (πόλος), rein lat. vertex: axis; cardo. – der südliche P., axis meridianus: der nördliche, axis septemtrionalis.
mōns , montis, m. (Wz. *men, zu ... ... I) eig. u. meton.: A) eig.: dorsum montis, Curt.: vertex montis, Curt.: mons impendens, Cic.: altissimus, Caes.: mons ex sale mero ...
polus , ī, m. (πόλος, der ... ... und Himmelsachse, Nord - u. Südpol (rein lat. vertex), Cic. poët. u. Plin.: p. gelidus, glacialis, Nordpol, ...
Glatze , calvitium (die kahle Stelle des Kopfes, der Glatzkopf). – nudus capillo vertex (vom Haar entblößter Scheitel). – eine G. bekommen, calvescere: eine G. haben, calvēre. calvo capite esse (ein Glatzkopf sein); capillus alci nullus ...
Wirbel , I) kreisförmige Bewegung: vertex (im allg., auch Wind- und Wasserwirbel). – turbo (Wirbelwind; ... ... Schwingen, womit man etwas fortschleudert). – II) kreisförmiger Haarwuchs auf dem Kopfe: vertex.
vortex , vorticōsus , s. vertex, verticosus.
Südpol , axis meridianus; polus od. vertex austrinus. – Südsee , mare meridianum, quod Indicum appellamus.
in-volvo , volvī, volūtum, ere, I) hineinwälzen, -rollen, -stürzen, m. Dat., involvit venti se nubibus ipse vertex, Lucr.: inferunt signa sternuntque obvios et igni suo involvunt, Tac.: übtr., ...
famulus , a, um ( oskisch fam-el, altlat. ... ... turba, Sil.: Venus, eine Dienerin als Geliebte, Ov.: übtr.: vertex, aqua, Ov.: toga, Pompon. com. fr. – subst., a ...
Strudel , vertex. – voll Strudel, verticosus (z.B. amnis). – Bildl., der St. der Geschäfte, occupationes maximae od. summae od. summae atque incredibiles: im St. der Geschäfte, maximis occupationibus impeditus od. distentus ...
bivertex , ticis (bis u. vertex), doppelgipfelig, Parnasus, Stat. Theb. 1, 628: mons, Sidon. carm. in ep. 9, 15.
Scheitel , vertex.
1. submissus (summissus), a, um, PAdi. ( von submitto), niedergelassen, I) eig., niedergelassen, gesenkt, vertex, Ov.: purpura sit submissior, weiter unten, Quint.: capillo submissiore, ...
austrifer , fera, ferum (auster u. fero), Südwind bringend, vertex, Südpol, Sil. 12, 2.
in-accessus , a, um (in u. accedo), ... ... .)., Plin.: saltus, Plin. u. Flor.: Rhaeticarum Alpium inaccessus ac praeceps vertex, Tac.: terras diluvialis irruptio inaccessas reliquit, Solin.: neutr. pl. subst., ...
verticōsus (vorticōsus), a, um (vertex od. vortex), voll Wasserwirbel, -Strudel, mare, Sall. hist. fr. 4, 22 (37): amnis, Liv. 21, 5, 15: Athesis ille gurgitibus verticosus, Auct. inc. pan. Constant. Aug ...
Wirbelwind , turbo. – vertex (Windwirbel). – von einem W. zu Boden geschleudert werden, vertice intortum affligi.
verticālis , e (vertex), senkrecht, vertikal, Gromat. vet. 225, 8.
Wasserstrom , flumen. – Wasserstrudel , vertex.
Buchempfehlung
Stifters späte Erzählung ist stark autobiografisch geprägt. Anhand der Geschichte des jungen Malers Roderer, der in seiner fanatischen Arbeitswut sich vom Leben abwendet und erst durch die Liebe zu Susanna zu einem befriedigenden Dasein findet, parodiert Stifter seinen eigenen Umgang mit dem problematischen Verhältnis von Kunst und bürgerlicher Existenz. Ein heiterer, gelassener Text eines altersweisen Erzählers.
52 Seiten, 4.80 Euro