archiposia , ae, f. (ἀρχιποσία), der Vorsitz beim Trinkgelage, Porphyr. Hor. sat. 2, 2, 123 u. carm. 2, 7, 25.
archipīrāta , ae, m. (ἀρχιπειρατής), das Haupt der Korsaren, der Korsarenhauptmann ( rein lat. praedonum dux, der Seeräuberhauptmann), Cic. u.a.
archipresbyter , ī, m. (ἀρχιπρεσβύτερος), der Oberste der presbyteri, der Erzpriester, Eccl.
1. missus , ūs, m. (mitto), I) das ... ... 1) im allg.: missu Caesaris ventitare, von Cäsar abgeschickt, Caes.: Archippi regis missu, Verg. – 2) insbes., das Werfen, ...
Amorgos u. - us , ī, f. (Ἀμοργός), eine der sporadischen Inseln des Archipelagus, j. Morgo, Plin. 4, 70; unter den Kaisern Verbannungsort, ...
vatillum , ī, n., ein wie ein großer Löffel mit einem Stiele aussehender Hafen, a) als Schippe, Schaufel, zum Ausschaufeln des Düngers, Varro r.r. 3, 6, ...
subditīvus , a, um (subdo), I) untergelegt, substituiert, ... ... – II) insbes., untergeschoben, unecht, verkappt, Sosia, Plaut.: archipirata, Cic.: subditivom fieri ego illum militis servom volo, Plaut.: fratrem ut subditivum ...
arcipīrāta , s. archipīrāta.
Aegaeus , a, um (Αἰγαιος), ... ... ( Αἰγαιον πέλαγος, Αἰγαιος πόντος), das Ägäische Meer, der Archipelagus, türkisch Ak-Denghiz, Aeg. fretum, Pacuv. b. Varr ...
terrestris , e (terra), I) auf der Erde befindlich, ... ... proelium, Treffen zu Lande, Nep.: terrestres navalesque pugnae, Cic.: terr. archipirata, Cic.: Er. Sentisne (= sentesne) essitas? He. Terrestris cena ...