2. gau = ξίφος, Schwert, Gloss. II, 31, 56.
1. gau = gaudium, Enn. ann. 574.
... allg.: α) rein intr.: gaudeo, Ter.: gaudebam, Ter.: gaudeat an doleat, Hor.: si est ... ... m. bl. Infin., laedere gaudes, Hor.: funemque manu contingere gaudent, Verg.: gaudes discere ... ... – Depon. Nbf. gaudeor, wov. gaudetur u. gaudeatur, Augustin. serm. 9 ...
Gaurus , ī, m., ein Berg in ... ... ), Iuven. 9, 57. – auch Gauranus mons od. Gaurani montes gen., Stat. Theb. 8, 546 ... ... 6, 28. – Dav. Gaurānus , a, um, gauranisch, Plin. u.a. ...
1. gaulus , ī, m. (γαυλός), I) ein ausgeschweiftes, kahnförmiges Trinkgefäß, eine Trinkschale (wie cymbium), Plaut. rud. 1319. – II) (im Griech. mit verändertem Ton γαῦλος) ...
2. gaulus , ī, m. = merops (w. s.), Isid. orig. 12, 7, 34.
... consurgendi, Tac. dial.: prae gaudio, Ter.: gaudio (vor Freude) lacrumare, Ter. u. Liv.: gaudio triumphare, Cic.: alci manant gaudio lacrimae, Liv.: gaudio ... ... u. abstr. Ggstde.: flos est gaudium arborum, Plin.: adamas opum gaudium, Plin. 20. praef. ...
gausapa , ae, f. u. gausape , is, n. u. gausapum , ī, n. u. gausapēs , is, m. ... ... Tisch usw.), Friesdecke, gausapa, Petron. 28, 4: gausape, Lucil. 568. Hor. sat ...
gaunacum , ī, n. (καυνάκη), ein ... ... gewisser Mäuse od. Wiesel, Varro LL. 5, 167. – Dav. gaunacārius , iī, m. (sc. artifex), der Verfertiger von solchen Pelzen, ...
ag-gaudeo (ad-gaudeo), ēre, sich freuen mit jmd., alci, Itala prov. 8, 30. Paul. Nol. 14. Cassian. coll. 4, 1, 1.
Bagaudae , richtiger Bacaudae, w. s.
Gaugamēla , ōrum, n. (Γαυγάμηλα, τά), ein kleiner Ort in Assyrien, nordwestl. von Arbela, wo Alexander den Darius schlug (331 v. Chr.), j. Karmelis, Plin. 6, 118. Amm. 23, ...
con-gaudeo , ēre, sich mit freuen, absol., od. m. Abl. (über), Eccl. – / Perf. congaudi, Alcim. Avit. ep. 41 extr.
gaudiālis , e (gaudium), fröhlich, freudevoll, Apul. met. 2, 31 u.a.
gaudenter , Adv. (gaudens v. gaudeo), mit Freuden, Eccl.
Albingaunī , - num , s. Ingaunī.
Albigaunum , s. Ingaunī.
gaudibundus (nicht gaudebundus), a, um (gaudeo), sich der Freude hingebend, gaudib. et laetus, Cypr. epist. 76, 4: m. Dat. (über), Apul. met. 8, 2.
gaudivigēns , entis (gaudium u. vigeo), von Freude belebt, Corp. inscr. Lat. 10, 2971.
gaudimōnium , iī, n. (gaudeo), die Freude, Petron. 61, 3. Vulg. Baruch 4, 34.