blandē , Adv. m. Compar. u. Superl. (blandus), liebkosend, schmeichlerisch, höflich, ... ... cardinem, sanft, behutsam, Ps. Quint. decl. – blandius petere, Cic.: blandius moderari fidem, Hor. – blandissime alqm appellare, Cic. Clu. 72.
Blanda , ae, f., u. Blandae , ārum, f., I) Stadt in Lukanien, in der Nähe ... ... Blanes, Mela 2, 6, 5 (2. § 90, wo Frick Blande liest). Plur. b. Plin. 3, 22.
blandus , a, um, Adi. m. Compar. ... ... unus omnium homo te vivat nusquam quisquam blandior, Ter.: tum graves, tum blandi esse volumus, Quint. – u ... ... . neutr. st. des Adv., blandum ridere, süß lächeln, Petr. 127, 1. – ...
blandio , s. blandior /.
blandior , dītus sum, dīrī (blandus), jmdm. schmeicheln, ... ... . hist. 5, 4, 11), pomi suavitas blanditur, Plin.: voluptas sensibus blanditur, Cic.: blandiente inertiā, als die Untätigkeit wohl behagte, Tac. – Partiz. blandītus, a, um, auch adi. (= blandus), angenehm, reizend ...
... , Höflichkeiten, Artigkeiten (Ggstz. minae), quot blanditiae, Plaut.: blanditiae et assentationes, Cic.: bl. pueriles, Ov ... ... , Cic.: adhibere blanditias, Ov., adhibere puellae, Liv.: blanditiis alqd elicere, Plin. ep.: blanditiis ab alqo nummulorum aliquid exprimere, ...
blandītor , ōris, m. (blandior), der Schmeichler, Schranze, blanditores regis, Itin. Alex. M. 39 (90).
blanditer , Adv. (blandus) = blande, Plaut. asin. 222; Pseud. 1290. Titin. com. 57. Mamert. Claud. de stat. anim. 3, 13.
blandulus , a, um (Demin. v. blandus), gar schmeichlerisch, Hadr. carm. b. Spart. Hadr. 25, 9.
blandiculē , Adv. (*blandiculus), gar schmeichlerisch, respondere, Apul. met. 10, 27.
ad-blandior , īrī, sich anschmeicheln, Spät.
clandēstīnō , Adv. (clandestinus), insgeheim, heimlich, Plaut. mil. 956. Pompon. com. 23. Lucil. sat. 26, 68. Auct. argum. ad Plaut. truc. v. 4.
blandifluus , a, um (blande u. fluo), sich schmeichlerisch (sanft) ausbreitend, uvae, Ven. Fort. 3, 12, 39: odor, Ven. Fort. 11, 10, 10: habenae, Dracont. carm. 6, 76.
blandicella , ōrum, n. (Demin. v. blandus), kosende Schmeichelworte, Paul. ex Fest. 35, 9. Vgl. Gloss. V, 520, 25.
blandificus , a, um (blandus u. facio), schmeichlerisch, Mart. Cap. 9. § 888.
blandidicus , a, um (blande u. dico), schmeichlerisch, schmeichelnd, Plaut. Poen. 138.
... (Ggstz. convicium, minae), blandimenta tua, Plaut.: muliebria, Tac.: blandimenta dare alci, Liv.: blandimentis corrumpere, Cic.: per blandimenta aggredi, Tac.: alci blandimentis ... ... , Reizende, die Annehmlichkeit, blandimenta voluptatis, Cic.: blandimenta vitae, Reize, ...
clandēstīnus , a, um (clam u. *dēstus = desitus, abgelegen), geheim, heimlich, verborgen, risus, Afran. fr.: introitus, Cic.: foedus, Liv.: scelus, Cic.: colloquia cum hostibus, Cic.
blandiloquus , a, um (blande u. loquor), schmeichlerisch ( redend ), Plaut. Bacch. 1173. Sen. Agam. 290.
blandiloquium , ī, n. (blandiloquens), die Schmeichelrede, Augustin. ep. 3, 1 u. 28, 33. Augustin. in Hier. ep. 116, 33.
Buchempfehlung
Albert Brachvogel zeichnet in seinem Trauerspiel den Weg des schönen Sohnes des Flussgottes nach, der von beiden Geschlechtern umworben und begehrt wird, doch in seiner Selbstliebe allein seinem Spiegelbild verfällt.
68 Seiten, 8.80 Euro