brādo , ōnis, f. (ahd. brāto, Wade), der Schinken, Anthim. 14.
ab-rādo , rāsī, rāsum, ere, I) wegkratzen, ... ... übtr., jmdm. von seinem Vermögen etw. abzwacken, unde aliquid abradi potest, Ter.: nihil se ab A. Caecina posse litium terrore abradere, Cic.: destringi aliquid et abradi bonis, Plin. pan.
ad-rādo , rāsī, rāsum, ere, an-, beschaben, an-, bekratzen, ... ... – u. Bart- u. Haupthaar, Bäume stutzen (Ggstz. abradere), adrasus quidam, Hor.: adrasum caput, Col.: adrasi surculi, Col. – ...
dē-rādo , rāsī, rāsum, ere, abschaben, -reiben, glätten, de ... ... das Haar abscheren, Gell. – / vulg. Partiz. Perf. Pass. deraditus, Tert. apol. 12. p. 161 Oehler.
... 5. – Dav. Aradius , a, um, zu Aradus gehörig, aradisch, mare, Lucr. 6, 890: Plur. ... ... Aradiī, ōrum, m., die Einw. von Aradus, die Aradier, Plin. 5, 78.
dī-rādo , ere (dis u. rado), zerritzen, tergum piscis, Cassiod. var. 11, 40, 7.
arrādo , s. ad-rādo.
cor-rādo , rāsī, rāsum, ere (con u. ... ... servos, zum Verkauf zusammenraffen, Ter. – minas decem corradet alicunde, Ter.: ei munus hoc corraditur, Ter. – b) abstr ... ... Objj.: multa tibi possum commemorando argumenta fidem dictis corradere nostris, aufbringen für usw., Lucr. 1, ...
Bagrada , ae, m. (Βαγράδας), der ansehnlichste Fluß im Gebiete von Karthago, zwischen Utika u. Karthago mündend, j. Medsjerda od. Mejerda, Caes. b. c. 2, 24 in. u. ...
dē-grado , āvi, āre (de u. gradus), herabsetzen, degradieren, Eccl. u. spät. ICt.
Charadra , ae, f. (Χαράδρα), Stadt in Phocis, *Enn. heduph. 3. p. 166 ed. Vahlen ( aus Apul. apol. 39, wo die Hdschrn. caradrum).
con-trādo , didī, ditum, ere, förmlich übergeben, alqd, alqm od. se alci, Eccl.
Acradina , s. Achradina.
Achradina , ae, f. (Ἀχραδινή), der durch Größe u. Bevölkerung wichtigste Stadtteil von Syrakus, mit den schönsten öffentl. Plätzen und Gebäuden (Basilika, Prytaneion usw.), Cic. Verr. 4, 119. Liv. 25, 24, ...
con-gradus , a, um, von gleichem Schritte, gleichlaufend, Avien. Arat. 1239.
epirādion , s. epiraedium.
... bei vorhergeh. Negation m. folg. quin u. Konj., nec contradici, quin amicitia de integro reconcilietur, der Widerspruch sei nicht der Art, ... ... obwohl Caes. b. c. 1, 32, 3 die Ausgg. contradicentibus inimicis; vgl. Bremi Suet. Aug. 54.
dēgradātio , ōnis, f. (degrado), die Herabsetzung, Degradation, Augustin. c. Crescon. gramm. 3, 48 u.a. Eccl.
charadrios u. - us , ī, m. (χαραδριός), ein gelblicher Vogel, dem Brachvogel ähnlich, der in Erdspalten u. Klüften wohnt, viell. der Regenpfeifer, Vulg. levit. 11, ...
circum-rādo , rāsī, rāsum, ere, ringsum abschaben, -abkratzen, dentem, Cels.: sarmenta, Col.: tonsillas digito, Cels.
Buchempfehlung
Hume hielt diesen Text für die einzig adäquate Darstellung seiner theoretischen Philosophie.
122 Seiten, 6.80 Euro