redundantia , ae, f. (redundo), I) das Überströmen ... ... die Überfülle, materni seminis, Tert. adv. Valent. 39: benignitatis, Tert. apol. 31: carere redundantiā et egestate, Apul. de dogm. ...
līmes , itis, m. (1. limus), der Querweg ... ... – limites circi, die Gänge zwischen den Sitzreihen, Tert. – bildl., benignitatis fines introrsus referre et illi minus laxum limitem aperire, Sen. – 2) ...
re-fero , rettulī, relātum, ferre, I) zurücktragen, zurückbringen ... ... Örtl. od. eine Zeit zurückverlegen, α) eine Örtl.: fines benignitatis introrsus ref., die Gr. der W. beengen, Sen. de ben. ...
cōn-fero , contulī, collātum (conlātum), cōnferre, I) zusammentragen ... ... für alle Ruhm erwerben (Ggstz. laudem ex communi ad se trahere), Liv.: benignitatis plurimum in alqm, Cic.: benevolentiam erga alqm a pueritia, Cic.: fructum virtutis ...
cōnsuētūdo , inis, f. (consuesco), die Beigewöhnung, I) ... ... annehmen, zB. in c. Alexandrinae vitae licentiaeque v., Caes.: in eam iam benignitatis c. venisse, ut etc., Cic.: paulatim in c. eius regni occupandi ...
benīgnitās , ātis, f. (benignus), die Eigenschaft des benignus, ... ... sit, quam facultates, Cic.: largitio, quae fit ex re familiari, fontem ipsum benignitatis exhaurit, Cic.: amicorum benignitas exhausta est in ea re, Cic. – ...