scatūrio (scaturrio), īvī, īre (scateo), I) ... ... 2: de summo vertice fons scaturribat (synkop. = scaturriebat), Apul. met. 4, 6: ... ... . 8, 5. – übtr., scaturientes aurae sermonis, Prud.: scaturientes vermiculi, Priap.: ista consideratio ...
arcātūra , ae, f. (arcano. II, 6), ein viereckiges Grenzzeichen, Cassiod. var. 3, 52, 1.
scatūrēx , s. scaturrēx.
scatūrīgo (scaturrīgo), inis, f. (scaturio), hervorsprudelndes Wasser, der ... ... 44, 33, 3 H. (Weißenb. scaturiges): in nigra (terra) scaturigines non fere sunt perennes, Plin. 31, 47: Signino circumiecto continendarum scaturiginum causā adiuvatur (aqua Virgo), Frontin. aqu. 10: scaturrigines ...
mercātūra , ae, f. (mercor), der Kaufhandel, ... ... homines suos, Capit.: hunc (Mercurium) ad quaestus pecuniae mercaturasque habere vim maximam arbitrantur, Caes.: übtr., non erit ista amicitia, sed mercatura quaedam utilitatum suarum, ... ... zur Erhandlung usw., Cic. – / Plaut. trin. 332 jetzt mercaturā (rem perdidit).
calcātūra , ae, f. (calco), das Treten, rotae, Vitr ... ... Keltern, u. meton. = die Kelter, vinum manat de calcatura, Augustin. in psalm. 55, 7.
cacāturio , īī, īre (Desiderat. v. caco), kacken wollen, Mart. 11, 77, 3. Corp. inscr. Lat. Vol. 4. suppl. 5242.
scaturrēx (scatūrēx), īgis, m. = scaturigo, Varro sat. Men. 112. – Liv. 44, 33, 3 liest Weißenb. scaturiges, Hertz scaturigines.
Caturīgēs , um, m., eine gallische Völkerschaft in der ehemaligen Dauphiné, j. Dép. des Hautes Alpes, Caes. b. G. 1, 10, 4. Plin. 3, 137.
plicātūra , ae, f. (plico), das Falten, Zusammenwickeln, Plur., stragulae vestis plicaturae, Plin. 7, 171.
viscātūra , ae, f. (viscatus), die Leimrute, Ven. Fort. carm. 5, 6, 11.
piscātūra , ae, f. (piscor), das Fischen, Tert. adv. Mart. 4, 9.
fricātūra , ae, f. (frico), das Reiben, Anreiben, Vitr. 7, 1, 4.
indicātūra , ae, f. (indico), die Anzeige des Wertes einer Sache, die Taxe, der Preis, Plin.: dolorum, für die Heilung, Plin.
scaturrīgo , s. scatūrīgo.
replicātūra , ae, f. (replico), das Einschlagen des Saumes, Edict. Diocl. 7, 48. Vgl. Gloss. II, 172, 43 ›replicatura, ἀναδίπλωσις‹.
implicātūra , ae, f. (implico), die Verwicklung, Plur. bei Sidon. epist. 9, 9, 15.
scatūrīginōsus , a, um (scaturigo), voll hervorsprudelnden Wassers, von der Erde, sumpfig, Colum. 5, 8, 6.
nux , nucis, Genet. Plur. nucum, f. (ahd ... ... Edict. Diocl.: iuglans, Plin.: escaria, Marc. Emp.: nux longa, quae vocatur Albana, Priap. – als Spielzeug der Kinder, pueri, qui tam parentibus ...
occa , ae, f. (occo), die Egge, crates, quae occa vocatur a vulgo, Veget. mul. 1, 56, 5. Vgl. Gloss. Scal. V, 606, 30 ›occa rastrum‹.
Buchempfehlung
Im Kampf um die Macht in Rom ist jedes Mittel recht: Intrige, Betrug und Inzest. Schließlich läßt Nero seine Mutter Agrippina erschlagen und ihren zuckenden Körper mit Messern durchbohren. Neben Epicharis ist Agrippina das zweite Nero-Drama Daniel Casper von Lohensteins.
142 Seiten, 7.80 Euro