coctūra , ae, f. (coquo), I) das Kochen, Absieden, ... ... ep. 90, 33: die Erhitzung (des Erzes), crebrae cocturae, Vitr. 7, 9, 1. – übtr., das Reifen ...
1. in-coctus , a, um (in u. coquo), ungekocht, caro, ... ... Gell. 10, 15, 2: ova, Marc. Emp. 16: quidquid est, incoctum non expromet, bene coctum dabit, Plaut. mil. 208.
dēcoctus , Abl. ū, m. (decoquo), das Abkochen, Absieden, Plin. 37, 194.
2. in-coctus , a, um, Partic. v. incoquo, w. s.
cocturnīx , s. coturnīx.
aulicoctus , a, um (2. aula u. coquo), im Topfe gekocht, gesotten, exta, Act. fr. arv. a. 87 I. p. CX VI. u. Vot. fr. arv. 3. § 3. p. 92 M. ...
sēmicoctus , a, um (semi u. coquo), halbgekocht, halbgar, hordeum, Colum.: grana, Plin.: ovum, Marc. Emp.
in-excoctus , a, um (in u. excoquo), nicht ausgesogen, gleba, Sidon. carm. 7, 380.
con-coquo , coxī, coctum, ere, I) mit etwas zusammen kochen, mehreres ... ... . 95, 28: m. Dat. (mit), sal nitrum sulpuri concoctum in lapidem vertitur, Plin. 31, 122. – II) gehörig kochen ...
sāl , salis, m. u. n., Plur. salēs ... ... od. fossilis (Ggstz. marinus), Varro: sal montanus, Colum.: sal coctum, Colum.: sal nitrum, Plin.: sal aliud perlucidum, aliud inquinatum aut nigrum, ...
coquo , coxī, coctum, ere (aus *quequo, ... ... malum, curas utrum crudumque an coctum edim, Plaut. aul. 430: ne quid in popinis cocti praeter legumina ... ... calcem, Cato u. Vitr.: carbones, Cato: laterculos, Cato: coctus later, gebrannter Ziegelstein, ...
... . – b) roh = ungebrannt (Ggstz. coctus), coctus later sive crudus, Vitr.: crudo latere struere alqd, Curt ... ... roh = ungezeitigt, unreif (Ggstz. coctus, maturus, coctus et maturus), poma, Cic.: pruna, Col. ...
1. occīdo , cīdī, cīsum, ere (ob u. caedo ... ... adelph. 559: alqd, Varro r. r. 1, 31 in.: übtr., cocturā occisā, bei gedämpftem, schwachem Feuer, Apic. 6, 221: occisā est ...
... aqua, Mart. 14, 116. – b) dēcoctum, ī, n., die Abkochung, das Dekokt ... ... 4. – II) einkochen lassen, A) eig.: vinum decoctum (εφθος οινος, εψημα οἴνου), ... ... p. 279, 19 R.: cibus naturali calore decoctus, Veget. mul. 1, 40, 1. – ...
in-coquo , coxī, coctum, ere, I) in od. mit od. an (zu ... ... cerastis spicula, Sil.: vellera Tyrios incocta robores, Verg. – übtr., incoctum generoso pectus honesto, erfüllt, durchglüht, Pers. 2, 74: u ...
ex-coquo , coxī, coctum, ere, I) heraus-, auskochen, a) ausschmelzen, ... ... III) ausbrennen = von Schlacken reinigen, entschlacken, argentum exputatum excoctumque, Gell. 7 (6), 5, 9.
re-coquo , coxī, coctum, ere, I) wieder ... ... Quint. 12, 6. § 7: dah. recoctus scriba ex quinqueviro, ein umgeschmolzener, scherzh., Hor. sat. 2, 5, 55: senex recoctus, ein abgefeimter, geriebener = ...
per-coquo , coxī, coctum, ere, durchkochen, I) eig.: a) weich kochen, legumina, Vitr.: carnes, Plin.: alqd in furno, Fest – b) gar backen, placentam, Cato r. r. 76, 4: ...
4. condītus , a, um, PAdi. m. Compar. ... ... I) eig.: sapor vini, Col.: u. im Bilde, sermo bene coctus et c., Lucil. fr.: conditiora haec facit venatio, Cic. – subst ...
coturnīx , nīcis, Genet. Plur. nīcum, f., die ... ... Plaut. capt. 1003. Lucr. 4, 639 (wo cod. archet. cocturnicibus), Varro r. r. 3, 5, 7. Ov. am. 2, ...
Buchempfehlung
In der Nachfolge Jean Pauls schreibt Wilhelm Raabe 1862 seinen bildungskritisch moralisierenden Roman »Der Hungerpastor«. »Vom Hunger will ich in diesem schönen Buche handeln, von dem, was er bedeutet, was er will und was er vermag.«
340 Seiten, 14.80 Euro
Buchempfehlung
Im nach dem Wiener Kongress neugeordneten Europa entsteht seit 1815 große Literatur der Sehnsucht und der Melancholie. Die Schattenseiten der menschlichen Seele, Leidenschaft und die Hinwendung zum Religiösen sind die Themen der Spätromantik. Michael Holzinger hat elf große Erzählungen dieser Zeit zu diesem Leseband zusammengefasst.
430 Seiten, 19.80 Euro