dī-iūdico , āvī, ātum, āre (dis u. iudico), ... ... Urteil fällen, etwas beurteilend entscheiden, inter duas sententias, Cic.: controversiam od. -ias, Cic.: diiudicari non potuit, uter utri virtute anteferendus ...
substantia , ae, f. (substo), der Bestand, ... ... im allg.: 1) eig.: hominis, Quint.: de substantia aut de qualitate controversiam esse, Wesen, Existenz, Quint.: non habere substantiam, nicht existieren, ...
alo , aluī, altum od. alitum, ere ( got. ... ... St. fördern, Caes.: consuetudinem perditarum contionum, Cic.: contentiones civitatium, Iustin.: diutus controversiam, Caes.: ingenium, Cic.: serendis rumoribus aptum otium, Curt.: rumores ...
... als jurist. t. t., anstellen, vornehmen, controversiam nominis, Tac. dial. 25, od. controversiam de verbo, Cels. 3, 3. p. 78, 11 D.: controversiam alci movere, Iulian. dig. 37, 10, 4: quaestionem, accusationem, ...
iubeo , iussī, iussum, ēre (zu Ϝjeudh, schütteln, ... ... des tätigen Objekts, quo (praecepto) iubemur ut quoties possumus de omnibus legis verbis controversiam faciamus, Sen. contr. 1, 2, 15. – nachaug. mit ...
venio , vēnī, ventum, venīre (βαίνω ... ... ac potestatem alcis, Caes.: in periculum, Caes.: in cognitionem alcis, Quint.: in controversiam, Cels. u. Quint. – eo iam dementiae venimus, ut etc., ...
minuo , uī, ūtum, ere ( zu minus; vgl. ... ... herabgestimmt, entmutigt), Liv. 21, 52, 2. – controversias, Caes.: ut controversiam minuam, um mich auf den eigentlichen Streitpunkt zu beschränken, Cic. – ...
dē-dūco , dūxī, ductum, ere, I) von einem höhern ... ... Caes.: rem ad otium, Caes.: rem in summum periculum, Caes.: rem in controversiam, Caes. b) jmd. von seiner Partei abwendig machen, ...
dir-imo , ēmī, ēmptum, ere (dis u. emo), ... ... Regill. bei Liv.: bellum inter Philippum atque Aetolos, Liv.: litem, Ov.: controversiam, Cic.: simultates, Liv.: aemulationem inter duos, Tac.: consiliorum diversitatem, Tac. ...
il-lūdo , lūsī, lūsum, ere (in u. ludo), ... ... diese so ungebunden ihr Spiel treiben, Cic.: illuseras heri inter scyphos, quod dixeram controversiam esse etc., Cic. – dah. illudens = spottend, ironisch, ...
ex-struo (extruo), strūxī, strūctum, ere, schicht- od. ... ... exstructa disciplina, Cic.: facilius poëma exstrui (angelegt, verfertigt werden) posse quam controversiam, Petron. – b) (= exaggerare) durch Worte hervorheben und vergrößern ...
dē-clāmo , āvī, ātum, āre, I) laut aufsagen, ... ... b) v. tr. als Redeübung laut aufsagen, vortragen, deklamieren, controversiam, Sen. rhet.: suasorias, Quint.: orationes declamatae, Lampr. – quae mihi ...
dis-solvo , solvī, solūtum, ere, I) auflösen, ... ... widerlegen, entkräften, zunichte machen, criminationem, Cic.: obiecta, Tac.: controversiam controversiā, Cornif. rhet.: utrumque dissolvitur, läßt sich widerlegen, ist unhaltbar, ...
cōn-stituo , stituī, stitūtum, ere (con u. statuo), ... ... . t., αα) gesetzlich feststellen, disceptationem (Streitpunkt), Cic.: controversiam (Streitpunkt), Cic. – bes. iudicium, für zu Recht bestehend ...
intrō-mitto , mīsī, missum, ere, hineinlassen, I) ... ... 13, 4: verba in usum linguae Latinae, Gell. 19, 13, 3: controversiam (εἰσάγεσθαι δίκην), einleiten ...
... Wortgezänke, Cic. – adducere rem in controversiam, Cic.: alere diutius controversiam, Caes.: avocare controversiam a propriis personis et temporibus, ... ... controversiam, Cic.: diiudicare controversiam verbis, non aequitate, Cic.: dirimere controversiam, Cic.: disceptare eorum ... ... hereditate, Cic.: habere cum alqo controversiam hereditariam, Cic.: habere cum alqo controversiam de fundo, Cic.: ...