cursōrius (cursūrius), a, um (curro), zum Laufen ... ... ö. – subst., a) cursōria, ae, f. (sc. navis), das Jachtschiff, Postschiff, Sidon. epist. 1, 5, 3. – b) cursōrium, ī, n., der an der ...
dēcursōrius , a, um (decurro), zum Laufen gehörig, Lauf-, termini, Gromat. vet. 313, 8 (vgl. cursorius).
occursōrius , a, um (occursor), zum Entgegengehen gehörig, potio, Vortrunk vor der Mahlzeit, Apul. met. 9, 23.
incursōrius , a, um (incurro), wo hineinlaufend, wohin sich erstreckend, terminus, Gromat. vet. 336, 23.
praecursōrius , a, um (praecursor), voran-, vorauseilend, haec quasi pr. epistula, Vorbote, Plin. ep. 4, 13, 2: pr. index, ein vorläufiger Bote, Amm. 15, 1, 2.
trānscursōrius , a, um (transcurro), vorübergehend, neque id breve aut transcursorium fuit, Iul. Val. 3, 22 Mai (Kübler transitorium).
cursūrius , a, um, s. cursōrius.
1. solum , ī, n. (griech. ὑλία, Sohle ... ... .: putre vetusque solum, Mart.: auro soccis suppactum solum, Plaut.: unus corripuit currenti cursori solum, Plaut. – 5) der Boden, die ...
cursor , ōris, m. (curro), der Läufer, Schnelläufer ... ... in via cursores et Numidas ante se agere, Sen.: lecticae impositus est praecedentibus phaleratis cursoribus quattuor, Petron. – II) übtr., Beiname des L. Papirius, Liv ...
1. spatula (spathula), ae, f. (Demin. v. spatha), I) der kleine Rührlöffel, der ... ... eine Art der Grenzsteine in Gestalt einer spatha, Gromat. vet. 341, 13: cursoria, ibid. 240, 5 u.a.