sidērītis , idis, Akk. im, f. (σιδηριτις), I) als Gestein: a) der Magnet, Plin. 36, 127. – b) ein Edelstein aus dem Geschlechte der Diamanten, Plin ...
sidērītēs , ae, m. (σιδηρίτης) = sideritis no. I, b, Plin. 37, 58.
Abdēra , ōrum, n. (Ἄβδηρα, ... ... ., Cic. u.a. – b) Abdērītānus , a, um, abderitisch = stumpfsinnig, Mart. 10, 25.
quis-que , quidque u. adi. quaeque, quodque, I) ... ... od. quisquis, wer da nur, jeder der, alles was, quemque videritis etc., wen ihr nur sehen werdet usw., Plaut. mil. 160 ...
titulus , ī, m., der Titel, die ... ... parva res (lex) sub titulo primā specie minime atroci ferebatur, Liv.: quem titulum praetenderitis, Liv.: honestiorem causam libertatis quam servitutis praetexi titulo (zum Au., als ...
Herculēs , is, m. (Ἡρακλης ... ... 87, 38. – subst., Herculānia, ae, f., eine Pflanze = sideritis, Ps. Apul. herb. 72. – C) Herculeus , a, um ...
Celenderis u. Celendris , is, f. (Κε ... ... (1. § 77). Tac. ann. 2, 80. – Dav. Celenderītis , tidis, f. (Κελενδερι ...