fūmo , āvī, āre (fumus), rauchen, dampfen, qualmen, ... ... fumant, Liv.: loca sulfure fumant, Verg.: recenti fossione terram fumare calentem, Cic.: tepidusque cruor fumabat ad aras, Verg.: trifidā fumantia flammā corpora, Ov.: equûm fumantia ...
1. as-sum (ad-sum), affuī (adfuī), adesse, ... ... können, Avien. progn. 80. – β) v. der Gottheit, adsis placidusque iuves, Verg.: m. Ang. wie? als wer? adsis ...
fugio , fūgī, fugitūrus, ere (griech. φεύγω, φυγή, ... ... = fliehend schwinden, entschwinden, vergehen, fugiunt e corpore saetae, Ov.: calidusque e corpore sanguis inducto pallore fugit, Ov.: fugiunt cum sanguine vires, Ov.: ...
1. fīdus , a, um (fīdo), dem man trauen kann ... ... .: terra sit exiliis ut tua fida meis, Ov.: Libanus tantos inter ardores opacus fidusque nivibus, den Schnee haltend, Tac.: Cynosura fidissima nautis, Sil.
horror , ōris, m. (horreo) = φρίξ, φρίκη, das ... ... menschl. Gefühl war): ciere horrorem membris, Lucr.: mihi frigidus horror membra quatit, gelidusque coit formidine sanguis, Verg. – b) meton., von dem, was Schauer ...
acidus , a, um, Adj. m. Compar. u. ... ... für das innere Gefühl (Ggstz. dulcis), v. Lebl., alci invisus acidusque, Hor.: v. Pers., alci acidus ac molestus, Sen. – b ...
ab-surdus , a, um, (vgl. susurrus, surdus) ... ... Ter.: illud ineruditum absurdumque, Cic.: consilium non absurdum, Amm.: Iudaeorum mos absurdus sordidusque, Tac.: ministrorum absurdi mores, Aur. Vict.: vestrae istae absurdae atque abhorrentes ...
prōvidus , a, um (provideo), I) vorhersehend, rerum ... ... – 2) insbes., besorglich, vorsichtig, behutsam, verb. cautus providusque, Cic., cautus et providus, Liv., prudens et providus, Cic. – ...