... multo post, Nep.: post non multo, Nep.: haud multo post, Tac.: aliquanto post oder post aliquanto, eine geraume Zeit ... ... tempore, Verg.: non magno post tempore, Iustin.: post non longo tempore, Gell.: haud longe post, Gell. – post quam, s. post ...
apostēma , atis, n. (ἀπόστημα), ... ... 28, 217. Veget. mul. 2, 55, 2 L. – Nbf. apostēma, ae, f., Veget. mul. 4, 8 lemm. Isid. 4, ...
apostata , ae, m. (ἀποστάτης), der Abtrünnige vom Glauben, der Apostat, Tertull. de pudic. 9 u.a. Eccl.
impostor , ōris, m. (= impositor, v. impono), der Betrüger, Ulp. dig. 21, 1, 4. § 2. Hieron. epist. 38, 5 u. 54, 5.
apostato , āvī, āre, vom Glauben abtrünnig werden, Cypr. ep. 57, 3 u.a. Eccl.
apostola , ae, f. (apostolus), die Apostelin, Augustin. serm. 132, 1.
ex-pōstulo , āvī, ātum, āre, I) ernstlich-, ... ... Passiv mit Acc. rei, causam expostulatus, gefragt nach der Ursache, Tert. de cor. 1. ... ... Plaut.: exp. m. folg. Acc. u. Infin., Tac.: expostulare et queri, mit folg. Acc ...
impostūra , ae, f. (= impositura, v. impono), die Betrügerei, Fälschung, Treb. Poll. Gallien. 12, 5. Ulp. dig. 47, 20, 3. § 1. Cypr. epist. 49, 2. Augustin. enarr. in psalm. ...
dē-postulo , āre, dringend fordern, -erbitten, sibi auxilia, Auct. ... ... de res. carn 34: mit folg. ut u. Konj., post haec depostulo ut etc., Symm. ep. 9, 52. – insbes., jmds. ...
apostolus , ī, m. (ἀπόστολος, ... ... höhern Richter, rein lat. dimissoriae litterae, ICt. – II) der Apostel, Hieron. ep. in Gal. 1, 1 u.a. Eccl ...
apostasia , ae, f. (ἀποστασία), der Abfall von der Religion, Iren. 1, 3, 3.
ap-pōstulo (ad-pōstulo), āre, um etw. sehr bitten, Tert. de monog. 10.
apostropha , ae, f. u. apostrophē , ēs, f., (ἀπολστροφή), die Abkehr, eine rhet. Figur, wenn der Redner in seinem Vortrage sich von dem Richter ab- u ...
hypostasis , is, Akk. im, Genet. Plur. eōn, f. (ὑπόστασις), die Person, Persönlichkeit, Cod. Iust. 1, 1, 6. Hieron. epist. 15, 3 u. ...
apostatrīx , īcis, f., die Abtrünnige, abtrünnig vom Glauben, Vulg. Ezech. 2, 3.
apostolicē , Adv. (apostolicus), apostolisch, Avell. p. 599, 11. Fulg. Rusp. ad Thras. 1, 11.
coapostata , ae, m., der Mitabtrünnige, Lucif. Athan. 1, 16. p. 95, 1.
compostūra , ae, f., s. compositūra no. I.
apostolicus , a, um (ἀποστο ... ... . orat. 15 u. spät. ICt. – subst., apostolicī, ōrum, m., die Schüler u. Freunde der Apostel, Tert. praescr. adv. haer. 32: auch ...
apostaticus , a, um (ἀποστατικός), a) abtrünnig vom Glauben, Tert. adv. Marc. 4, 5 u.a. Eccl.: Plur. subst., Lucif. de non conv. 2. ...
Buchempfehlung
Strindbergs autobiografischer Roman beschreibt seine schwersten Jahre von 1894 bis 1896, die »Infernokrise«. Von seiner zweiten Frau, Frida Uhl, getrennt leidet der Autor in Paris unter Angstzuständen, Verfolgungswahn und hegt Selbstmordabsichten. Er unternimmt alchimistische Versuche und verfällt den mystischen Betrachtungen Emanuel Swedenborgs. Visionen und Hysterien wechseln sich ab und verwischen die Grenze zwischen Genie und Wahnsinn.
146 Seiten, 9.80 Euro