obrōborātio , ōnis, f. (ob u. roboro), das Erstarren der Nerven, Pelagon. veterin. 7. (§ 137 Ihm). Veget. mul. 5, 84, 3.
corrōborātio , ōnis, f. (corroboro), das Erstarken, Eccl.
1. rōborātus , a, um, PAdi. (roboro), gestärkt, stark, Hieron. c. Pelag. 3, 8: roboratior exitus, Tert. de anim. 25.
cor-rōboro , āvī, ātum, āre (con ... ... , Cic.: cum is iam se corroboravisset et vir inter viros esset, Cic.: corroboratis his (näml. Gaio Lucioque), Suet.: corroboratis iam confirmatisque et ingeniis et aetatibus, Cic.: quā non modo haec aetas ...