tempestīvō , Adv. (tempestivus), zur rechten Zeit, Plaut. truc. 61 Leo (Spengel tempestive, Schoell intempestivae).
com-mone-facio , fēcī, factum, ere, mit dem Passiv ... ... sceleris et crudelitatis ex illa oratione commonefiat, Cic. Verr. 5, 112: itineris tempestivae viae commonefactus, Apul. met. 8, 21: quo sermone eius commonefactus, ibid ...