arcuātūra , ae, f. (arcuo), das Bogengewölbe, Frontin., aqu. 5 cod. Cassin. – Nbf. arquātūra, Gloss. Vat. in Class. auct. ed. Mai 7, 552. Not. Tir. 100, 80.
arctūra , ae, f. = arcuatura, Vitell. poët. bei Virg. gramm. p. 17, 11 H.
arquātūra , s. arcuātūra.