fraudulenter , Adv. m. Compar. (fraudulentus), betrügerisch, Cato orat. 70. fr. 3 ( bei Non. 510, 21). Col. 1, 8, 18. Iustin. inst. 1, 26. § 11 u. 12. Ambros. in ...
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »fraudulenter«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 1, Sp. 2837.