improbē , Adv. (improbus), I) nicht gut, 1) eig.: dicere, unrichtig, falsch, Gell. 15, 5, 1 u. 9, 4. – 2) übtr., unrecht, unredlich, unbillig, facere multa, viel ...
īnscītē , Adv. (inscitus), ungeschickt, plump, si quid scis me fecisse inscite aut improbe, Plaut.: naves insc. factae, Liv.: insc. comparare (vergleichen) alqd cum alqa re, Cic.: non inscite inepteque, Gell.: inscitissime petere, Hyg. ...
perfidiōsē , Adv. (perfidiosus), wortbrüchig, treulos, unredlich, ... ... eorum... perfidiose, crudeliter factum proferemus, Cornif. rhet. 1, 8: ubi multa improbe, multa perfidiose facta videbitis, Cic. Rosc. Am. 118. – aut crebrius ...
improbiter , Adv. (improbus), unrecht, Petron. 66, 7 zw. (Bücheler u. Heräus improbe).
aut , Coni. disiunct. (vgl. griech. αὖ, wieder ... ... doch, oder wenigstens, cuncti aut magna pars, Sall.: quaero num iniuste aut improbe fecerit, Cic.: si (alces) quo afflictae casu conciderunt, erigere sese aut ...
longus , a, um (vgl. gotisch laggs, ahd. ... ... persequi ceteros, Cic.: u. so quos persequi longum est, Quint.: quam improbe fecerit longum est dicere, Cic.: longum est ea dicere, sed hoc breve ...
ōscito , āre u. ōscitor , ārī (v. ... ... Weile, Krankheit, Müdigkeit usw. gähnen, admone eum, ne postea tam improbe oscitet, Sen.: oscitans iudex, Cic.: hesternā potatione oscitantes, Cic fr.: oscitat ...
in-honestē , Adv., I) mit Unehren, unehrenhaft, unrühmlich, ... ... . ad Att. 2, 1, 9: quod factum ab eo esse inhoneste et improbe, Gell. 10, 19, 1: Compar., libertis inhonestius indulgere, Capit. Ver ...
īgnōrātio , ōnis, f. (ignoro), I) die Unbewußtheit ... ... K. von Person, Curt.: m. subj. Genet., ignoratio et inscitia improbe dicentium, Gell.: absol., Cic. u.a.: Plur., Vulg. ...