incestum , ī, n., s. 1. incestus.
sancio , sānxī, sancītum u. sānctum, īre (sacer), heiligen ... ... Cic. – II) übtr., etw. bei Strafe verbieten, verpönen, incestum supplicio, Cic.: lege sanciri aut iure civili, Cic.: honoris cupiditas ignominiā sancitur ...
ad-mitto , mīsī, missum, ere, hinzulassen, I) ... ... , maleficium, Cic.: tetrum flagitium, Cic.: scelus, Nep.: insignia scelera, Tac.: incestum cum alqa, Suet.: stuprum cum alqo, Tac.: m. dopp ...
dē-fodio , fōdī, fossum, ere, herabgraben, I) ... ... zur Rechten der Chaussee) defossa est scelerato campo, Liv.: Opillia virgo Vestalis ob incestum viva defossa est, Liv. epit. – übtr., defodere se et abdere ...
com-mitto , mīsī, missum, ere, zusammenlassen, zusammenbringen, ... ... delictum maius, Caes.: caedem, caedes, Ov. u. Curt.: parricidium, Quint.: incestum cum filia, Quint.: nihil commisisse, Cic.: si quae culpa commissa est, ...
... , mens, Lact. – subst., incestum, ī, n., die Unzucht, Blutschande, adulteria, incesta ... ... Suet.: incesti falso suspecta, Aur. Vict.: Vestales incesti compertae, Varro fr.: incestum facere, Cic.: incestum cum filia committere, Quint.: ab incesto id ei ...