in-cīvīlis , e, ungebührlich (unrecht), tyrannisch, ungerecht, principatus, Lampr.: verba, Gell.: ingenium, Eutr.: animi (Charakter), Aur. Vict. – satis incivile est m. folg. Infin., ICt. – neutr. plur. subst., ...
incīvīlitās , ātis, f. (incivilis), die Unmanierlichkeit, Ungebührlichkeit, Amm. 18, 2, 7 u. 29, 5, 6. Cassiod. var. 4, 12, 3 u. 7, 39, 2.
incīvīlitier , Adv. (incivilis), ungebührlich, tyrannisch, Cassiod. var. 5, 37, 2 u. ICt. – Compar. incivilius, Flor. 1, 26, 8 u.a.