prīvātus , a, um (privo), abgesondert vom Staate ... ... I) im allg.: a) v. Lebl., auf ein einziges Individuum beschränkt, einer einzelnen Person-, einem Privatmanne gehörig, Privat - (Ggstz. ...
... od. der Menge, aus der ein einzelnes Individuum genommen od. gekommen ist, von, aus, unter, partem ... ... zur Angabe des Geschlechts, der Klasse, Gesellschaft, Schule, aus der ein Individuum ist, genetrix Priami de gente, Verg.: homo de plebe = ...
cor , cordis, n. (griech. καρδία, κηρ gotisch ... ... Suet. Caes. 77. – 2) (poet.) meton. = das ganze Individuum, Mensch od. Tier, deutsch Seele (s. Thiel Verg ...
corpus , oris, n. (altind. k p –, ... ... umschr. für das lebende Wesen selbst, bes. das menschliche Individuum, die Person selbst (wie σῶμα), wenn bloß ...
dir-imo , ēmī, ēmptum, ere (dis u. emo), ... ... – b) Lebl.: α) übh.: corpus immortale nullum esse, ne individuum quidem, nec quod dirimi distrahive possit, Cic. de nat. deor. 3, ...
inter-icio (inter-iacio), iēcī, iectum, ere, dazwischenwerfen, ... ... Tac. – II) übtr.: 1) im allg.: idque interiecit inter individuum atque id etc., Cic.: interiectus inter philosophos et eos, qui etc., ...
... , Arnob.: quidquid ad eas alimenti pervenit, individuum est, kann sich nicht weiter verteilen, Colum.: v. Pers.: ... ... . u.a.: corpuscula, Amm.: principia, Manil. – subst., indīviduum, ī, n., ein Atom, Cic.; Plur., ...