interpellātio , ōnis, f. (interpello), I) die Unterbrechung, a) der Rede, das In-die-Rede-Fallen, die Unterbrechung, Cic. u.a. – als rhet. Fig., Quint. 9, 2, 2 ...
plānārius , a, um (planus) = επίπεδος, auf der Ebene, auf ebener Erde, conflictus, Amm. 19, 5, 2: interpellatio, des Richters, ehe er das Tribunal besteigt, Cod. Iust. 3, ...
inter-rumpo , rūpī, ruptum, ere (unter sich Zusammenhängendes) ... ... obitu suo, Turpil. fr.: alcis mediam orationem, Caes. (vgl. illa interpellatio, quā paulo ante interrupta est oratio mea, Cic.): colloquia militum, Caes.: ...