irruptio , ōnis, f. (irrumpo), das Eindringen, ... ... . de civ. dei 3, 31: etiamsi irruptio nulla facta est, Cic. de imp. Pomp. 15: Silium legatum ... ... manu irruptionem in Chattos facere iubet, Tac. ann. 2, 7. – irruptio urbis suae (in ...
in-accessus , a, um (in u. accedo), ... ... . u. Flor.: Rhaeticarum Alpium inaccessus ac praeceps vertex, Tac.: terras diluvialis irruptio inaccessas reliquit, Solin.: neutr. pl. subst., vagi per inaccessa mapalium, ...
dīluviālis , e (diluvium), zur Überschwemmung geeignet, überschwemmend, irruptio, Solin. 9, 8.