litūra , ae, f. (lino), I) das ... ... das Ausgestrichene, nomen esse in litura, stehe auf einem ausgestrichenen Flecke, Cic. – dah. poet. ... ... . u. Ov. – b) Fleck übh., corpus nulla litura notet, Runzel, ...
litūro , āre (litura), in einer Schrift etwas ausstreichen, Sidon. epist. 9, 3, 7.
scrīptūra , ae, f. (scribo), I) das Zeichnen; dah ... ... A) im allg.: minium in voluminum quoque scriptura usurpatur, Plin.: mendum scripturae liturā tollatur, Caecin. in Cic. ep. – B) insbes., die ...
litūrārius , a, um (litura), zum Ausstreichen gehörig, subst., litūrāriī, ōrum, m. (sc. libri od. codicilli), Kladden, Konzeptbücher, weil da hier und da ausgestrichen wird, Auson. cento nupt. (XXVIII) 1, ...
cōn-sto , stitī, stātūrus, āre, wörtl. beihinstehen = ... ... ad alterum R litterae constarent integrae (unverändert, unversehrt), reliquae omnes essent in litura, Cic.: cum sint huc forsitan illa, haec translata illuc, summā tamen omnia ...
mendum , ī, n. u. seltener menda , ae, ... ... effecti (fertig); tantum librariorum menda tolluntur, Cic.: u. so mendum liturā corrigere, Cic. – ne quis mendam magis quam consuetudinem putet, Suet.: videbatur ...
cor-rigo , rēxī, rēctum, ere (con u. rego), ... ... , grammatische u. stilistische Fehler berichtigen, verbessern, Castricianum mendum, Cic.: mendum liturā, Cic. – quia (soloecismus) unius emendatione verbi corrigi possit, Quint.: hoc ...
co-erceo , cuī, citum, ēre (com u. arceo), ... ... lucum, Cato: dah. poet., carmen, quod non multa dies et multa litura coërcuit, formvollendet gemacht, Hor. de art. poët. 293. – c ...
com-moveo , mōvī, mōtum, ēre, gleichs. beregen, d. ... ... .: quidnam ille commotus venit? Ter. – repentino alcis adventu, Caes.: unius litterae liturā, Cic.: litteris alcis vehementer, Cic.: nihil vultu commotus, bestürzt in den ...