lituus , ī, m. (zu Wz. lei(t), krümmen); vgl. obliquus, I) der Krummstab der Auguren, der Augurenstab, Cic. u. Liv. – II) das ebenso gekrümmte Signalhorn im Kriege, u ...
templum , ī, n. (vgl. τέμνω, schneide, ... ... Himmel sowohl wie auf der Erde, den sich der Augur mit seinem Stabe (lituus) beschrieb, um darin die Beobachtungen des Vogelfluges anzustellen, der Beobachtungskreis, ...
liticen , inis, m., (lituus u. cano, s. Varro LL. 5, 91), der Zinkenbläser, Cato oratt. 69 (b. Gell. 20, 2, 1). Cic. de rep. 2, 40: collegium liticinum, Corp. ...
bacillum , ī, n. (Demin. v. baculum), ... ... maius bacillum quam malus (Mastbaum) in corbita maximus ulla, Lucil. fr.: lituus, id est incurvum et leniter a summo inflexum bacillum, Cic.: bacillum aliud ...
cūria , ae, f. (wohl aus *co-viria zu ... ... der Salier auf dem palatinischen Berge, dem Mars geweiht, worin der heilige Lituus seit der Stadtgründung aufbewahrt wurde, Cic. de div. 1, 30. – ...
būcina , ae, f. (zsgz. aus bovicina v. ... ... zu geben, das dann durch die tuba für das Fußvolk, durch den lituus für die Reiterei weiter gegeben wurde, Verg. Aen. 11, 475. ...
baculum , ī, n. u. (spätere Form) baculus ... ... Plin.: baculum pastorale, Sil.: pastor baculo innixus, Ov. – als Augurstab (lituus), augur dextrā manu baculum sine nodo aduncum tenens, Liv. – als Szepter ...
Quirīnus , ī, m. (nach Macr. sat. 1, ... ... Quirīnālis e, dem Quirinus (Romulus) gehörig, -geweiht, quirinalisch, lituus, wie ihn Romulus getragen, Verg.: so auch trabea, Verg.: ...
augurālis , e (augur), zum Augur gehörig, Auguren-, Weissage-, ... ... ann. 2, 13. – 2) der Augurstab (gew. lituus), Sen. de tranqu. anim. 11, 9.