luxo , āvī, ātum, āre (λοξόω), I) verrenken, Cato, Sen. u.a. – Partiz. subst., luxāta, ōrum, n., Verrenkungen, Cels. u.a. – II) übtr., aus ...
luxātio , ōnis, f. (luxo), die Verrenkung, Gloss. II, 586, 51.
luxātūra , ae, f. (luxo), die Verrenkung, Marc. Emp. 36 extr.