mendāciter , Adv. (mendax), lügenhaft, Solin. 1. § 87 u. Eccl.: Superl. mendācissimē, Augustin. de mor. eccl. 1, 17.
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »mendaciter«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 872.