mīxtus u. mīxtissimus , s. mīsceo.
merus , a, um (zu griech. μαρμαίρω, μαρμαρίζω, ... ... I) im engeren Sinne, unvermischt, rein (Ggstz. mixtus), v. Flüssigkeiten, vinum, Plaut. u. Ov., u. ...
mīxtē , Adv. (mixtus), vermischt, Greg. Tur. hist. Franc. 2. prol. in.
mīxtim , Adv. (mixtus), vermischt, Lucr. 3, 564. Prud. apoth. 1008; ham. 77. Donat. de tragoed. et comoed. extr. p. XX ed. Klotz ( wo mistim).
simplex , plicis (indogerm. sem, eins, vgl. semel ... ... einfach, griech. ἁπλοῦς (Ggstz. duplex, triplex, multiplex, mixtus etc.), I) eig.: a) im Ggstz. zum Zusammengesetzten, Vermischten ...
1. im-mixtus , a, um (in u. mixtus), unvermischt, vinum, Auson. epigr. 20 (18), 12. p. 201, 16 Schenkl.
2. im-mixtus , a, um, Partic. v. immisceo, w. s.
pro-mīsceo , mīxtus, ēre, vorher mischen, Apic. 4, 181.
ars , tis, f. (vgl. artus, ūs, mhd ... ... Bestreben, löbliche Bestrebungen, Sall. u. Tac.: artibus bonis malisque mixtus, mit Tugenden u. Lastern, Tac.: malae artes, böse Gewohnheiten, ...
rubor , ōris, m. (rubeo), die ... ... facies liberalis, multo sanguine, multo rubore, Plin. ep.: ille fusus et candore mixtus rubor (der Venus), Cic.: mixtus candore rubor, Ov.: nullus in ore rubor, Ps. Verg. Cir. 180 ...
... für gleich halten, Hor.: clamor oppidanorum mixtus muliebri ploratu, Liv.: gravitate mixtus lepos, Cic.: mixta metu spes, Liv.: mixtus gaudio et metu animus, Liv.: mixta dolore voluptas, Hirt. b. ... ... ann. 1, 21. – idem (Tiberius) inter bona malaque mixtus, ein Gemisch von Gutem u. Bösem, Tac. ann. 6, ...
candor , ōris, m. (candeo), I) das blendende ... ... , α) der Menschen, corporum, Liv.: niveo mixtus candore rubor, Ov.: candor huius et proceritas, Cic.: inductā candorem quaerere cretā ...
gravitās , ātis, f. (gravis), I) die Schwere ... ... Härte im Benehmen, Lacedaemoniorum, Nep.: comitate condita gr., Cic.: gravitate mixtus lepos, Cic.: gravitatis severitatisque personam sustinere, Cic. – b) als auf ...