monita , ōrum, n. (moneo), a) die Erinnerungen, Ermahnungen, verb. monita praeceptaque, praecepta monitaqne, Cic. – b) die Andeutungen = Prophezeiungen, deorum, Cic.: Carmentis Nymphae, Verg.
... tu vatem, tu, diva, mone, Verg.: velut divinitus mente monita agens, Liv.: hoc moneas, precor, Ov.: somnio monitus, ... ... . capt. 396 u. mil. 881. – Partiz. subst., monita, ōrum, n., s. bes.
Iōnās , ae, m. (Ἴωνας), der jüdische Prophet Jonas, Prud. cath. 7, 105 u. ... ... um (Ἰωναιος), jonäisch, des Jonas, monita, Iuvenc. 2, 711.
cōnsector , ātus sum, ārī (Frequ. v. consequor), ... ... etw. forschend verfolgen, einer Sache nachgehen, nachforschen, deorum monita (v. Haruspex), Val. Max. 8, 11, 2: subtilius ista ...