mūnītē , Adv. (munitus), verwahrt, munitius, Varro LL. 5, 141.
arx , arcis, f. (v. Stamme ARC in ... ... Pers., ipsam arcem finitimorum, Campanos, adorti, Liv. – v. Abstr., munite communem arcem bonorum, obstruite perfugium improborum, Cic.: consulatum superesse plebeiis: eam esse ...