myrtus , ī, u. ūs, f., s. murtus.
3. pullus , a, um ( zu palleo), schmutzig ... ... parte pulla, Varro: color lanae (eines Schafes), Colum.: capilli, Ov.: myrtus, dunkelfarbig, dunkelgrün, Hor.: so auch ficus, Hor.: terra, ...
ē-niteo , tuī, ēre, erglänzen, hervorglänzen, -schimmern, -leuchten, sich in vollem Glanze zeigen, I) eig.: enitet myrtus floridis ramulis, Catull.: enitet campus, Verg.: enitet caelum, der H. ...
murtus (myrtus), ī u. ūs, f. (μύρτος; als masc., Cato r. r. 8, 2), I) die Myrte, der Myrtenbaum, Plin. 15, 122 sqq. Catull. ...
dē-deceo , decuī, ēre, verunzieren, I) eig ... ... Nom. u. m. Acc. wen? neque te ministrum dedecet myrtus neque me etc., Hor.: nec dominam motae dedecuere comae, Ov. – β ...
bicolor , ōris (bis u. color), zweifarbig, populus, grün und weißlich (auf der Rückseite der Blätter), Verg.: myrtus, stahlblau, Ov.: vexilla, Vopisc.: membrana, bunte, Pers.: albis ...
horridus , a, um (horreo), I) rauh, zottig, ... ... 1) eig.: horridus in iaculis et pelle Libystidis ursae, Verg.: hastilibus horrida myrtus, Verg.: silva dumis horrida, Hor.: barba, Cic.: caesaries, Ov.: iecur ...
fragilis , e (frango), zerbrechlich, I) eig. u. meton.: A) eig.: rami, Verg.: myrtus, Hor.: aristae, Ov.: aes malleis f., Plin.: poma, weniger saftreiche ...
murtētum (myrtētum), ī, n. (murtus, myrtus), das Myrtengebüsch, das Myrtenwäldchen, der Myrtenhain, Sing., Gloss. II, 374, 18 (wo ›murtetum, μυρτεών‹): Plur., Plaut. rud. 732. Verg ...
pāstōrālis , e (pastor), zu den Hirten gehörig, ... ... , Varro: habitus, Liv.: baculum, Sil.: dea, Solin.: canis, Colum.: myrtus, Wurfstab der Hirten aus Myrtenholz, Verg.: fistula, Plin. u. Macr ...
coniugulus , a, um (coniugo), ehelich verbindend, myrtus, Cato r. r. 8, 2 u. 133, 2.
1. niger , gra, grum, schwarz, schwärzlich, dunkelfarbig, ... ... (wegen seiner Tiefe), Verg.: nox, Ov.: umbra, Lucr.: caligo, Verg.: myrtus, dunkelgrün, Ov.: u. so hederae, Verg.: silvae, dunkel ...
arbor (Nbf. arbōs), oris (vgl. indogerm. * ... ... palmae, Suet.: arbor persici, Lampr., persea, Plin.: arbor cupressus, Suet.: arbor myrtus, Serv. Verg.: arbor pinus, Hyg.: olea arbor, Amm.: Iovis, ...
Āsius , a, um (Ἄσιος, v. ἄσις, Schlamm, Sumpf) zur asischen Gegend in Lydien am Kayster, südlich ... ... Nymphe das., Verg. georg. 4, 343. Auch in anderem Sinne, myrtus, Catull. 61, 32.
murta (myrta, mirta), ae, f. = μυρσίνη (Gloss.), ... ... . 4. fol. 314 (a), 59. – II) Nbf. v. myrtus, der Myrtenbaum, mirtae (so!) baca, Apic. 1 ...
Sparta , ae, f. u. Spartē , ēs, f ... ... 719. – E) Sparticus , a, um, spartanisch, myrtus, Ps. Verg. cul. 400 Haupt (Ribbeck liest Parthica).
Paphos od. - us , ī (Πάφο ... ... – b) poet. paphisch = der Venus heilig, myrtus, Ov.: columbae, Mart. – Griech. Form des fem. subst., ...
Cythēra , ōrum, n. (Κύθηρα), ... ... = der Venus heilig, aquae, Ov.: nectar, Mart.: myrtus, Ov.: columbae, Poët. b. Sen. – B) Cytherēa , ...
hastīle , is, n. (hasta), der Schaft, ... ... remanserat, Nep.: hastili nixus, Cic. – poet. übtr., densis hastilibus horrida myrtus, v. den Zweigen, Verg. Aen. 3, 23 (vgl. ...
Buchempfehlung
Von einem Felsgipfel im Teutoburger Wald im Jahre 9 n.Chr. beobachten Barden die entscheidende Schlacht, in der Arminius der Cheruskerfürst das römische Heer vernichtet. Klopstock schrieb dieses - für ihn bezeichnende - vaterländische Weihespiel in den Jahren 1766 und 1767 in Kopenhagen, wo ihm der dänische König eine Pension gewährt hatte.
76 Seiten, 5.80 Euro