nāvita , ae, m., s. nauta.
vagus , a, um, umherschweifend, -streifend, unstet, ... ... v. leb. Wesen: multitudo dispersa atque vaga, Cic.: Gaetuli, Sall.: navita, Tibull.: cum vagus et exsul erraret, Cic.: mane, Mart.: pecus, ...
... Charon, Apul. met. 6, 20: u. v. dems. navita turpis aquae, Tibull. 1, 10, 36: ebenso navita Porthmeus, Petron. poët. 121. v. 117 ... ... Cic. u.a. – nicht zsgzg. Nbf. navita u. Plur. navitae, Plaut., Catull. ...
umbrifer , fera, ferum (umbra u. fero), I) ... ... . – II) die Schatten (abgeschiedener Seelen) bringend, navita, Auct. consol. ad Liv.: unda, Stat.: fundus (Stygis), Stat.
porthm eu s , eī u. eos, Akk. ea, m. (πορθμεύς), der Fährmann, von Charon, Iuven. 3, 266: ebenso navita porthmeus, Petron. 121. v. 117.
Poenī , ōrum, m., die Punier = die ... ... .: A) Poenus , a, um, phönizisch, punisch, karthagisch, navita, Hor.: leones, Verg.: sermo, Stat.: Compar., est nullus me hodie ...
Plēïas (Πληϊάς) u. Plēias ... ... nivosum sidus, Stat.: Pliada movere, das Siebengestirn aufgehen lassen, Val. Flacc.: navita tum stellis nomina facit, Pleiades, Hyades, Verg.: quis tunc aut Hyadas aut ...