noxia , ae, f. (sc. causa, v. ... ... Vergehen, privatae noxiae, Liv.: in noxia esse, Plaut.: in noxia aliqua comprehendi, Caes.: noxia penes alqm est, Liv.: noxiā carēre, Plaut.: alci noxiae esse, ...
noxius , a, um (noceo), I) schädlich, tela ... ... Plin.: m. Dat. (wem?), fumus noxius oculis, Hieron.: crimina noxia cordi, Schaden anrichtende, verderbliche Verleumdungen, Verg. – II) eines Vergehens ...
noxiōsus , a, um (noxia), I) verschuldet, sündhaft, noxiosissimum corpus, Petron. 130, 7 (Sen. ep. 70, 27 unecht). – II) schädlich, res (Plur.), Sen. de ben. 7, 10, 2: noxiosissimum ...
noxiālis , e (noxia), schädlich, Prud. cath. 9, 18.
per-mīsceo , mīscuī, mīstum od. mīxtum, ēre, ... ... naturam cum materia, Cic.: glebas dulci aquā, Colum.: victos victoribus, Sen.: noxia gramina innoxiis, Iustin.: gagates cerae permixtus, Plin.: perm. alci ensem, ...
irrevocābilis (in-revocabilis), e, nicht zurückrufbar, I) ... ... . – II) übtr.: A) nicht zurückziehbar, spicula irrevocabili hamo noxia, Plin.: ancorae pondere irrevocabili iactae, Plin. – B) unwiderruflich, unerbittlich ...
noxa , ae, f. (noceo), I) der Schaden ... ... esse, Ter. u. Liv.: qui in furto aut in latrocinio aut aliquā noxiā sint comprehensi, Caes.: noxam committere, ICt., sich mit Schuld behaften, Verbrechen ...
culpa (altlat. colpa), ae, f., das ... ... modo in ducibus culpa, quod ut odio essent civibus fecerant, alia omnis penes milites noxia erat, Liv.: in hominum vitiis ais esse culpam, Cic.: dav. verschieden ...
penes , Praep. m. Acc. (endungsloser Lokativ zu ... ... belli esse, Liv.: nullam penes se culpam esse, Liv.: alia omnis penes milites noxia erat, Liv. (vgl. Fabri Liv. 22, 44, 6): nulla ...
animal , ālis, n. (st. animale, s. ... ... LL.: so nun malum aliquod aut noxium animal, Sen.: u. animalia noxia, Ungeziefer, Col.: animalia aquatilia, Varr. LL.: animalia minuta, Varr., ...
tābēsco , tābuī, ere (Inchoat. zu tabeo), allmählich ... ... . 4, 10 (= 4, 4. § 4) extr.: vena omnis, quae noxia est, aut adusta tabescit, aut manu eximitur, Cels. 7, 31 in.: ...
im-mātūrus (in-mātūrus), a, um, unreif, ... ... Quint. – b) von leb. Wesen: immatura licet, tamen huc non noxia veni, Prop.: infans, qui conceptus erat, immaturus est editus, Suet.: ut ...