ob-murmuro , āvī, ātum, āre, I) intr. entgegenmurmeln, murren, precibus meis, Ov. her. 17 (18), 47: obmurmurando dicere m. folg. Acc. u. Infin., Frontin. 4, 6, 2: Pharisaeis obmurmurantibus, quod (weil ...
ob-murmurātio , ōnis, f. (obmurmuro), das Murmeln, Murren, Amm. 26, 2, 3. Isid. regul. monach. 5, 7.