in-culco , āvī, ātum, āre (in u. calco), ... ... , -rammen, 1) im allg.: aream, Colum.: lapides, Colum.: obrutum semen paviculā, Colum. – 2) festtretend mit etwas bedecken = ...
1. sors , sortis, f. (v. 1. sero, ... ... eā solidā contentus est, Cic.: se multiplici iam sorte exsolutā mergentibus semper sortem usuris obrutum fenore esse, Liv.: nam etsi unciario fenore facto levata usura erat, sorte ...
īgnis , is, Abl. e u. ī, m. ... ... od. Pers., die Flamme, der Brand, quem ille obrutum ignem reliquerit, ita ut toties novum ex improviso incendium daret, eum se exstincturum ...
ē-lūceo , lūxī, ēre, hervorleuchten, hervorstrahlen, I) ... ... Pers., durch etwas vor andern hervorleuchten, virtutibus (Ggstz. vitiis obrutum esse), Nep. Paus. 1, 1: abs., nemo studet eloquentiae nostrorum ...