observābilis , e (observo), I) beobachtbar, bemerkbar, Sen. de ben. 4, 23, 1. Quint. 9, 1, 20: neutr. pl. subst., quae alia observabilia in finibus sunt, die üblichen Zeichen, Gromat. vet. 151, ...
in-observābilis , e, unbemerkbar, unmerklich, error, Catull. 64, 115: cursus, Plin. 2, 77.