occa , ae, f. (occo), die Egge, crates, quae occa vocatur a vulgo, Veget. mul. 1, 56, 5. Vgl. Gloss. Scal. V, 606, 30 ›occa rastrum‹.
ob-c... , s. occa..., zB. obcaecatio, s. occaecātio.
occillo , āre (occa), zereggen = zerschlagen, alci os, Plaut. Amph. 183.