palātum , ī, n. (u. palātus , ī ... ... . Tusc. 1, 37: obserare palatum, den G. verschließen = schweigen, Catull.: ferire balba verba ... ... dum palato (mit der Mundwölbung), quid sit optimum, iudicat, caeli palatum (die Himmelswölbung), ut ait Ennius, ...
ūdus , a, um (zsgz. aus uvidus), feucht, ... ... apium, Hor.: paludes, Ov.: vina, flüssig, Ov.: linteolum, Plin.: palatum, Verg.: lora et funes, Hor.: stamen, angefeuchteter Faden, Sen. ...
sagāx , ācis, Abl. ācī (sagio), leicht spürend, ... ... .: nasus, Plaut.: vom Gehöre, sagacior anser, Ov.: vom Geschmacke, palatum sagacissimum, Plin. – II) übtr., mit dem geistigen Sinne, ...
1. ob-sero , āvī, ātum, āre, verriegeln, ... ... plebis aedificiis obseratis, patentibus atriis principum, Liv. – übtr., aures, Hor.: palatum (den Mund), schweigen, Catull.: vitia, den Lastern einen Riegel vorschieben ...
dominicus , a, um (domus), I) übh., zum ... ... des Herrn, der Herrin, auris, Afran. fr.: pecuniae rationes, Varro: palatum, Sen.: vinum, des Herrn (als der beste), Petron.: filiae, ...
cor , cordis, n. (griech. καρδία, κηρ gotisch ... ... palatus, Cic.; vgl. hoc est non modo cor non habere, sed ne palatum quidem, Cic.: qui propter haesitantiam linguae stuporemque cordis cognomen ex contumelia traxerit, ...
sapor , ōris, m. (sapio), I) der Geschmack ... ... sapores annui, Plin.: acervatio saporum, Plin.: gallae admiscere saporem, Verg.: saporibus palatum suum delectare, Sen. – 3) übtr., der Geruch, gravitas ...
il-lino , lēvī, litum, ere (in u. lino), ... ... illitum cubiculum, ein frisch getünchtes Zimmer, Val. Max.: malleolos pice, Plin.: palatum alcis noxio medicamine, Tac.: pocula ceris, Ov.: porticus illita auro, Calp.: ...
ex-acuo , cuī, cūtum, ere, so sehr als möglich ... ... marinum aciem oculorum exacuit, Plin.: nasturtium animum exacuit, Plin.: non exacuet sapor ille palatum, Ov.: cum animus... exacuerit illam, ut oculorum, sic ingenii aciem, Cic ...
tergeo u. tergo , tersī, tersum, ēre u. ... ... spicula, Verg.: arma, abwischen, um blank zu machen, Liv.: pavone tergere palatum, mit einem Pfau den Gaumen kitzeln, einen Pfau essen, Hor. – ...
dē-lecto , āvī, ātum, āre (Intens. v. delicio ... ... m. Abl. causae, aures vocum sono, spectaculis oculos, saporibus (Delikatessen) palatum suum delectantes, Sen.: tu istic te Hateriano iure delectas, ego me hic ...
sus-cito , āvī, ātum, āre (cieo), I) erheben ... ... arma, Verg.: tacentem Apollo suscitat Musam, Hor. – b) reizen, palatum (v. Speisen), Varro sat. Men. 549. – c) ...
dē-frico , fricuī, fricātum u. frictum, āre, ... ... russam defricare gingivam, Catull.: dens Hiberā defricatus urinā, Catull.: defr. totum boum palatum sale, Col.: u. so (im Bilde) urbem sale multo, ...
ex-surdo (exurdo), ātum, āre (ex u. surdus), taub machen, I) eig.: aures Plin. ... ... übertäuben, Calp. ecl. 4, 131. – b) abstumpfen, palatum, Hor. sat. 2, 8, 38.
1. commodus , a, um, Adi. m. Compar. ... ... folg. Infin. od. Acc. m. Infin., tum commodum est palatum ungere, Cels.: nihil duco esse commodius, quam de his rebus nihil iam ...
subtīlis , e ( aus *sub-texlis untergewebt, feingewebt, zu ... ... von den Sinneswerkzeugen = feinfühlend, -schmeckend, 1) eig.: palatum, Hor.: subtilior gula, Colum. – 2) übtr., vom ästhetischen Geschmack ...
Dūlichium , iī, n. (Δουλίχι ... ... poet. für ulixisch, rates, Verg.: dux, Ulixes, Ov.: palatum, der Genossen des Ulixes, Ov.: proci, die Freier der Penelope, ...