pirum , ī, n., die Birne, Varro u.a.: pira Crustumia, Verg. u. Plin.: piris vesci, Hor.: spätlat. auch pyrum, wie pyra, quae Crustumina vocant, Cael. Aur. de morb. acut. 2, ...
volēmum pirum , eine Art großer Birnen, die die hohle Hand (vola) ausfüllen, etwa Pfundbirne, Cloat. bei Macr. sat. 3, 19, 6: gew. Plur. volema pira u. bl. volema, Cato r.r. ...
pyrum , pyrus , s. pirum, pirus.
1. īn-sero , sēvī, situm, ere, einsäen, einpflanzen ... ... , 3. – B) einpfropfen, pfropfen, a) im allg.: pirum bonam in pirum silvaticam, Varro: omne genus surculi omni generi arboris, Colum.: ex arbore in ...
Anicius , a, Name einer röm. gens. – Dav. ... ... , um, zu einem Anicius gehörig, nach ihm benannt, anicianisch, pirum, Cato: lapicidinae, Steinbrüche am See Volsinius, Vitr.: lectica, Cic.: ...
volaema , s. volēmum pirum.
thymōsus , a, um (thymum), voll Thymian, aus Thymian ... ... Plin. Val. 2, 17. – und wie Thymian riechend, pirum timosum, Macr. sat. 3, 19, 6.
cirrītus , a, um (cirrus), zu einem Büschel gehörig, Büschel-, pirum, Cloat. bei Macr. sat. 2, 15, 6.
pirācium , iī, n. (pirum), der Birnenmost, Birnenwein, Hieron. adv. Iov. 2, 5 extr.
Sextilius , a, um, Name einer röm. gens, s ... ... . abgel. Sextiliānus , a, um, sextilianisch, des Sextiliu s, pirum, Cloat. b. Macr. sat. 2, 15 extr.
orbiculātus , a, um (orbiculus), rundgeformt, rund, kreisrund, ambitus foliorum, Plin.: mala, epirotische Äpfel (das feinste Obst, das ... ... Rom kannte), Varro, Cael. in Cic. ep. u.a.: pirum, Cloat. bei Macr.
cucurbitīnus u. cucurbitīvus , a, um (cucurbita), kürbisartig, kürbisförmig, cucurbitinum pirum, wahrsch. unsere »Schweizerbergamotte«, Plin. 15, 55: cucurbitivum pirum, Cato r. r. 7, 4 K. Cloat. bei Macr. ...
... (v. einem Esel), Val. Max.: pirum, Plaut.: alcis lacertum, Cic.: alqm (v. Mücken), Cic.: ... ... Augustin. conf. 5, 3. – Sprichw., tam facile vinces, quam pirum volpes comest, Plaut. most. 559: cenā comesā venire, zu spät ...
vulpēs ( altertümlich volpēs), is, f., der Fuchs ... ... mutat, non mores, Suet. Vesp. 16, 3: tam facile vinces, quam pirum volpes comest, Plaut. most. 559: bella res est volpis (so!) ...
mulsus , a, um (wie promulsis v. mel), ... ... u. 39; 5, 11. – II) füß wie Honig, pirum, etwa Honigbirne, Colum. 5, 10, 18. – übtr., ...
acerbus , a, um, Adj. m. Compar. u. ... ... herb, u. dah. unreif, unzeitig, roh übh., pirum, Varr.: oliva, Plin.: uva, Phaedr.: u. übtr., unreif ...
hībernus , a, um (hiems), winterlich, Winter-, I ... ... , kalt, Hor.: occĭdens, die Winterabendseite, Liv. u. Vitr.: pirum, Winterbirne, Plin.: castra, Winterlager, Winterquartier, Cato fr., Liv. ...
nardinus , a, um (νάρδινο ... ... , Plin. Val. 3, 5. – II) Narden ähnlich, pirum, vom Geruche der Narde, Plin. 15, 55.